Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Κάθε αρχή και δύσκολη...


 Έτσι λέει η παροιμία! Στην περίπτωση, όμως, της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης η αρχή μιας νέας Αναγνωστικής Περιόδου, με την εμπειρία των ΔΕΚΑ προηγούμενων, μόνο δύσκολη δεν ήταν! Παρασκευή 23 Σεπτέμβρη,7.30μμ, στο πάντα ζεστό και φιλόξενο χώρο της Δημοτικής μας Βιβλιοθήκης, μέλη και φίλοι, παλιοί και νέοι, λάτρεις του καλού λογοτεχνικού βιβλίου -και όχι μόνο- συναντήθηκαν ξανά, μετά από μία πολύ σύντομη “καλοκαιρινή ανάπαυλα”, συζήτησαν και προγραμμάτισαν τις προσεχείς δράσεις και πρωτοβουλίες της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης.
Από τη συνάντηση δεν έλειψε η συζήτηση και ανταλλαγή σχολίων και εντυπώσεων γύρω από κάποιο βιβλίο. Αυτή τη φορά την “τιμητική” του είχε το μυθιστόρημα-σταθμός στην ελληνική πεζογραφία “Το τρίτο στεφάνι” του Κώστα Ταχτσή.
 Πολλές οι σκέψεις και παρεμβάσεις στη συζήτηση, γενικό συμπέρασμα, ωστόσο, ήταν πως το βιβλίο αυτό εντυπωσίασε με την απλότητα και τη γλαφυρότητα του ύφους του, με την αμεσότητα της πρωτοπρόσωπης -κατά κύριο λόγο- αφήγησης, το ρεαλισμό των περιγραφών προσώπων και καταστάσεων, χαρακτηριζόμενο ως “καθρέφτης” μιας εποχής με τρόπο και τόλμη που λίγοι λογοτέχνες επιχείρησαν!
Με δυο λόγια, “κέρδισε” τις εντυπώσεις και την εκτίμηση όσων είχαν την ευκαιρία να το διαβάσουν, αρκετοί για δεύτερη φορά!
Επόμενη συνάντηση ορίστηκε για τις 31 Οκτώβρη, στην αίθουσα του “Επιβατικού Σταθμού Λιμένος Ερμούπολης”, με αντικείμενο συζήτησης και σχολιασμού το βιβλίο του Τζο Νέσμπο “Κυνηγοί κεφαλών” (εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ).
Η -νέα- αρχή έγινε! Συνεχίζουμε με την ίδια πάντα όρεξη για διάβασμα και διάθεση για νέες λογοτεχνικές αναζητήσεις...

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Ξεκινάμε...

“Ένα βιβλίο διαβασμένο από χίλιους διαφορετικούς ανθρώπους είναι χίλια διαφορετικά βιβλία.”

 Με τα λόγια του Αντρέι Ταρκόφσκυ κατά νου -μέλη και φίλοι της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης- για μια ακόμη,11η κατά σειρά, αναγνωστική περίοδο ξεκινάμε το φανταστικό μας ταξίδι στα πελάγη της Λογοτεχνίας, ελληνικής και ξένης.

 Καλούμε τα μέλη, τους φίλους και τους "λάτρεις" του βιβλίου στην πρώτη μας συνάντηση, την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου, 7.30μμ, στον πάντοτε φιλόξενο χώρο της "Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμουπόλεως".

 Θα μιλήσουμε για βιβλία, θα ανταλλάξουμε απόψεις και θα προγραμματίσουμε τις δραστηριότητες της νέας αναγνωστικής περιόδου.

 Μια νέα "περιπέτεια" ξεκινά... Ας διαλέξουμε ένα βιβλίο και ...ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ !!!

Πέμπτη, 15 Σεπτεμβρίου 2016

Αθήνα: Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018!


Μεγάλη διάκριση, θα αφήσει θετικό αποτύπωμα... 

 Μια σημαντική διάκριση για την Αθήνα είναι γεγονός. Η UNESCO  ανακοίνωσε, από την έδρα της στο Παρίσι, ότι η Αθήνα ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018.
Με τον φάκελο υποψηφιότητας που κατέθεσε η ελληνική πρωτεύουσα επικράτησε των συνυποψηφίων της, ο αριθμός των οποίων, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, ανήλθε σε ύψη ρεκόρ.
Η ανακοίνωση της ανακήρυξης της Αθήνας έγινε από την κυρία Irina Bokova, γενική διευθύντρια  της UNESCO. Ο θεσμός της Παγκόσμιας Πρωτεύουσας του Βιβλίου ξεκίνησε το 2001 και η Αθήνα είναι η 18η πόλη που κατακτά τον τίτλο.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων που στοχεύουν στην ενίσχυση της πρόσβασης όλων των κατοίκων της πόλης στο βιβλίο (με ιδιαίτερη μέριμνα για τα παιδιά, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες) θα ξεκινήσει στις 23 Απριλίου 2018, την ημέρα που γιορτάζεται διεθνώς το βιβλίο, και θα ολοκληρωθεί στις 23 Απριλίου του 2019.
Η πρόταση της Αθήνας περιλαμβάνει δράσεις που έχουν ως στόχο να κάνουν την ανάγνωση περισσότερο ορατή στην πόλη και αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς της, καθώς και φεστιβάλ, συνέδρια, εικαστικούς διαγωνισμούς, εκπαιδευτικά προγράμματα.
Η επιτροπή αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων (Advisory Board) αποτελείται από εκπροσώπους της UNESCO, της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εκδοτών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκών. Εξετάστηκε μεγάλος αριθμός υποψηφιοτήτων και η πόλη της Αθήνας ξεχώρισε για την ποιότητα του προγράμματος που κατέθεσε, ενώ θετικά συνυπολογίστηκαν οι πολιτιστικές υποδομές της πόλης και η εμπειρία του Δήμου στη διοργάνωση διεθνών συναντήσεων.

 ΠΗΓΗ: http://www.thetoc.gr/politismos/

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Χαρές και γέλια !

Από το Αναγνωστικό Β΄Δημοτικού 

«Τὸ σχολεῖο ὁλοένα γεμίζει ἀπὸ παιδιά.  Χαρὲς καὶ γέλια τώρα στὸ προαύλιο. Νὰ καὶ ἡ Κατῖνα, ἡ Φανή, ὁ Νῖκος, ὁ Κωστάκης. ῞Ολα τὰ καλὰ παιδιά. ῾Η γειτονιὰ τὰ καμαρώνει. Τὰ ἔχει σὰν δικά της παιδιά. ‘Η Νίνα φορεῖ τὸ ὡραῖο φορεματάκι της. Ἡ Κούλα ἦλθε μὲ ἄσπρη κορδελλίτσα στὰ μαλλιά.῾Ο Θανασάκης καμαρώνει τὴν καινούργια σάκκα του.
- Μοῦ τὴν ἀγόρασε ὁ πατέρας. Εἶναι ὅλη ἀπὸ δέρμα, Ἔχει καὶ κλειδί, ποὺ κλειδώνει καὶ ξεκλειδώνει, λέγει καὶ ξαναλέγει ὁ Θανασάκης.
Σὲ λίγο κτυπᾷ τὸ καμπανάκι. Τὰ παιδιὰ μαζεύονται στὴν αἴθουσα. Γίνεται ἡ προσευχή.
 Ὁ καλὸς Θεὸς τὰ εὐλογεῖ. Ὁ δάσκαλος χαίρεται, ποὺ τὰ βλέπει μαζεμμένα.
 - Καλῶς ἤλθατε, τοὺς λέγει, ἀγαπητά μου παιδιά. Δυόμισυ μῆνες ἔχομε νὰ ἰδωθοῦμε. Τώρα πάλι ξαναγυρίζομε ἐδῶ.
- Ὅπως, κύριε, γυρίζουν στὴ φωλιά τους τὰ χελιδόνια, λέγει ἡ Μαρίτσα.
- Ναί, παιδί μου. Ἐγυρίσαμε κι ἐμεῖς στὴ φωλιά μας, ὅπως τὰ χελιδόνια.
 Μαζὶ μὲ τὸν δάσκαλο, ποὺ ἐχάρηκε, γιατὶ ἦλθαν στὸ σχολεῖο τὰ παιδιά, ἐχάρηκε κι ἕνας ἄλλος.
Ξέρετε ποιός; Ὁ μπάρμπα-Φλῶρος, ποὺ πωλεῖ ζεστὰ ξεροψημένα κουλούρια.
 Ἅμα εἶδε, πὼς ἄνοιξε τὸ σχολεῖο, εἶπε χαρούμενος στἡ γυναῖκά του:
- Ἧλθαν, Μυρτούλα, πάλι τὰ παιδιά μας. Ἀπὸ αὔριο θ’ ἀρχίσωμε δουλειά. Ἐσὺ θὰ ζυμώνῃς κι ἐγὼ θὰ πωλῶ. Ἄς εἶναι δοξασμένος ὁ ἅγιος Θεός, ποὺ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ πεινάσωμε…»

(Ξεφυλλίστε για λίγο τις σελίδες του Αναγνωστικού της Β΄Δημοτικού με …ένα ΚΛΙΚ!
 Θα σας ταξιδέψει νοσταλγικά πολλά χρόνια πίσω… Για να θυμηθούμε οι μεγαλύτεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι…)

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Τρύγος

Γιάννης Ρίτσος 










 Ἄσπρα σπίτια, κάτασπρα, 
τὰ βερικοκιὰ τὰ κεραμίδια, 
γαλανὰ παραθυρόφυλλα, 
τ᾿ ἄλογα τὰ κανελιὰ μὲς στὸν αὐλόγυρο, 
τ᾿ ἄσπρα μὲς στὸ πράσινο, 
τὰ μπαλκόνια μάλαμα καὶ θάλασσα. 

Τὰ μουλάρια στὸν ἀνήφορο τῆς πέτρας, 
καὶ τὰ γαϊδουράκια μὲς στ᾿ ἀγκάθια, 
ψάθες καὶ μαχαίρια καὶ καλάθια μὲς στ᾿ ἀμπέλια 
γέλια. 

Δάχτυλα καὶ γόνατα, 
στήθια καὶ σαγόνια 
μὲς στὸ μοῦστο ματωμένα, 
κόκκινες φωτιὲς κι ἱδρώτας, 
στὶς κατηφοριὲς 
τὸ χρυσὸ κακάρισμα τῆς κότας. 

Κι ὅπως γαλανίζει τὸ βραδάκι, 
τὸ μαβί, τὸ βιολετί, 
νὰ κι ἡ Παναγιὰ στὴ δημοσιά, 
πλάι στὰ κάρα, στὰ κουδούνια, στὰ σταμνιὰ 
καὶ στὰ κλαδωτὰ μαντίλια, 
νά τη ἡ Παναγιὰ 
νὰ κρατάει στὴν ἀσημένια της ποδιὰ 
πέντε ὀκάδες κόκκινα σταφύλια. 

(Απολαύστε μελοποιημένο από τον Νίκο Μαμαγκάκη το ποίημα ΤΡΥΓΟΣ του Γιάννη Ρίτσου με τη μελωδική φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου!)

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

"Σαν αδέλφια"

Η αλληλογραφία ενός Τούρκου διανοούμενου 
με έναν Ρωμιό δημοσιογράφο από την Πόλη 

Συγγραφείς: Αλέκος Παπαδόπουλος, 
                          Ιμπραχήμ Ντιζμάν
Εκδόσεις: Επτάλοφος, 2016 

 Είκοσι εναλλασσόμενες επιστολές που αναφέρονται σε όλα τα θέματα που αφορούν την Τουρκία και την Ελλάδα, ιδιαίτερα όμως τη μοίρα της ομογένειας της Πόλης. 

" ... Όταν στο σύμπαν συνομιλούν τα πάντα. Τα βουνά με τη θάλασσα, ο άνεμος με τα βράχια, τα δάση με τα ρυάκια. Ακόμη και τα δέντρα με τους καρπούς τους, δικαιολογημένα γεννάται το ερώτημα γιατί συχνά, συχνότατα, να μην επικοινωνούν οι άνθρωποι μεταξύ τους.
Επηρεασμένος από τη σκέψη αυτή ο Ιμπραχήμ Ντιζμάν συγγραφεύς και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, γράφει ένα γράμμα χωρίς συγκεκριμένο παραλήπτη, σαν ένα μήνυμα σε μια μποτίλια.
Και το γράμμα του καταλήγει, ύστερα από μια περιπλάνηση, στον παλαίμαχο Κωνσταντινουπολίτη δημοσιογράφο Αλέκο Παπαδόπουλο.
Αφήνοντας οι δύο τους κατά μέρος τις προκαταλήψεις, αρχίζουν να αλληλογραφούν, πάντοτε καλοπροαίρετα, για όλους, για όλα και για κάθε τι που αφορά την Τουρκία και την Ελλάδα, τους Έλληνες και τους Τούρκους και ιδιαίτερα τους Ρωμιούς της Πόλης, σήμερα, χθες και στο απώτερο παρελθόν.
Το συμπέρασμά τους, είναι ότι ο διάλογος και η επικοινωνία, μπορούν να προσφέρουν και προσφέρουν πάντοτε πολλά περισσότερα από ότι η σιωπή και ο μονόλογος, όπως δε γράφει σε ένα από τα βιβλία του ο διάσημος συγγραφέας Martin Gray, εφόσον μας καλύπτει ο ίδιος ουρανός, είμαστε καμωμένοι από το ίδιο υλικό και όλοι είμαστε άνθρωποι.

O λόγος όταν είναι αληθινός, μπορεί να βοηθήσει σαν ένα χέρι αδελφικό..."

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Στο "αμπέλι" της ζωής...

Τα καλοκαίρια πηγαίναμε οικογενειακώς στο χωριό, να τρυγήσουμε τα αμπέλια του παππού. Ο πατέρας η μάνα και τα δυο μου αδέλφια. 
 Ο παππούς πάντα μας έδινε μια αρχική συμβουλή, «θα κόβετε τα σταφύλια και δεν θα κοιτάτε ποτέ το τέλος του αμπελιού. Θα κοιτάτε μονάχα την κουρμούλα που κόβετε, διαφορετικά θα απογοητευθείτε». 
 Αυτή την απλή αλλά γεμάτη σοφία συμβουλή του παππού, την χρειάστηκα πολλές φορές στην ζωή μου. Γιατί κατάλαβα ότι κι η ζωή είναι ένα αμπέλι, που δεν χρειάζεται να κοιτάς το μέλλον, αλλά το τώρα, το εδώ, το σήμερα. 
 Να κάνεις βήματα και να προχωράς όπως είσαι, κι ας μην είσαι τέλειος. Να περπατάς, βήμα βήμα,όσο και όπως μπορείς. Να μην σκέφτεσαι, ούτε να αναλύεις, πόσα χιλιόμετρα χρειάζεται να περπατήσεις, μα το ένα βήμα που πρέπει να κάνεις… 
 Μοναχά έτσι θα φτάσεις στον τερματισμό, όταν τον ξεχάσεις και ζήσεις την διαδρομή...

 ΠΗΓΗ: http://plibyos.blogspot.gr/ 

 Για τη “μεταφορά”: http://booksyros.blogspot.gr/