Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

"Τη νύχτα που γύρισε ο χρόνος"

ΝΟΕΛ ΜΠΑΞΕΡ
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Έχει μπροστά της μια ολόκληρη νύχτα για να κάνει μια καινούργια αρχή... Γι' αυτή τη νύχτα επιλέγει να επιστρέψει στις ρίζες της, στην Κερασούντα του Πόντου. Σε ένα μοναχικό καφενείο, καθισμένη απέναντι από τον Τούρκο ξάδερφό της Σερχάτ, για να βυθίζεται στα θαλασσιά μάτια του που της θυμίζουν τη γιαγιά της, η Σουλτάνα περιμένει να πέσει το σκοτάδι για να ξεκινήσει, με οδηγό της το σήμερα, την κατάβαση σε γεγονότα παλιά, ανθρώπους που πέρασαν, κομμάτια Ιστορίας, μνήμες, συναισθήματα. Με την ελπίδα ότι την αυγή θα ξημερώσει μια νέα μέρα.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

23 Απριλίου

Η Ημέρα του Αγίου Γεωργίου 
στη Βαρκελώνη
La diada de Sant Jordi 


 Αμέτρητος κόσμος στον πιο ζωντανό δρόμο της Βαρκελώνης, τον Las Ramblas αυτές τις μέρες για τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου ή Sant Jordi κατά τους Καταλανούς, προστάτη ολόκληρης της Καταλονίας από τον 15ο αιώνα.
Αμέτρητοι υπαίθριοι πάγκοι με βιβλία, με τη συχνή παρουσία συγγραφέων που τα υπογράφουν, σε ένα δρόμο που –χωρίς να το προσπαθεί- μεταμορφώνεται σε ολάνθιστο ευωδιαστό κήπο από κατακόκκινα τριαντάφυλλα, ενώ δεν λείπουν οι ευφάνταστες υπαίθριες εκδηλώσεις!

Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο δεμένο σ’ ένα στάχυ, για ένα βιβλίο!
Τη μέρα του Sant Jordi δεν γιορτάζουν μόνο τα βιβλία και τα κόκκινα τριαντάφυλλα! Γιορτάζουν κι οι ερωτευμένοι που τα ανταλλάσσουν μεταξύ τους! Ο άντρας προσφέρει στην αγαπημένη του ένα κόκκινοι τριαντάφυλλο με ένα στάχυ κι εκείνη του το ανταποδίδει με ένα βιβλίο!

Η ιστορία του Αγίου Γεωργίου και του δράκου 
Ο ξακουστός θρύλος (διαδεδομένος σε αρκετές χώρες της Ευρώπης, όπως και στην Ελλάδα) αναφέρει ότι ο Άγιος Γεώργιος σκότωσε το δράκο για να απαλλάξει τον κόσμο από τις συμφορές του και να λυτρώσει την όμορφη πριγκίπισσα που δόθηκε ως θυσία για να εξευμενίσει την οργή του. Όταν την έσωσε, λέγεται ότι της χάρισε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Ένα παιδί από βιβλία

Τι υπέροχος τίτλος για το πρώτο βιβλιοβιβλίο ενός παιδιού. Τα παιδικά βιβλία που μιλάνε για βιβλία αναπτύσσοντας έτσι το αίσθημα της φιλαναγνωσίας και καλλιεργώντας την αγάπη για το βιβλίο με σκοπό να δημιουργήσουν νέους αναγνώστες, τολμώ να πω ότι είναι περισσότερα από αυτά των ενηλίκων. Όλοι εμείς που αγαπάμε το βιβλίο, αγαπάμε να διαβάζουμε βιβλιοβιβλία και να τα αγοράζουμε για εμάς ή για δώρα (τολμήστε αγαπητοί μου εκδοτικοί οίκοι να μεταφράζετε τέτοια βιβλία είναι μικρό το ρίσκο), εξίσου αγαπάμε και τα παιδικά βιβλιοβιβλία γιατί πιστεύουμε ότι κάθε παιδί αξίζει να έχει ακούσει ή να έχει διαβάσει όσο πιο πολλές ιστορίες γίνεται για να μπορέσει να γίνει όταν μεγαλώσει ένας ενήλικας που σκέφτεται (και που συνεχίζει να διαβάζει).
 Έτσι ακριβώς το κορίτσι και το αγόρι της ιστορίας του Oliver Jeffers έχουν διαβάσει τόσες ιστορίες, έχουν ταξιδέψει σε τόσα πελάγη λέξεων που τώρα πια η σκέψη τους αποτελείται μόνο από αυτές. Ιστορίες με μυθικούς ήρωες, ιστορίες από άλλους πλανήτες, ιστορίες με τέρατα και εξωτικά, μάγισσες και δεινόσαυρους αλλά και με πρίγκιπες ή με ζώα που μιλάνε την ανθρώπινη γλώσσα, μυριάδες ιστορίες που βρίσκονται στο μυαλό ενός παιδιού ακόμη κι όταν η ιστορία τελειώσει.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

ΠΑΣΧΑ ΣΤΑ ΠΕΛΑΓΑ

(Διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα)

Το πλοίο ολοσκότεινο έσκιζε τα νερά ζητώντας ανυπόμονα το λιμάνι του. Δεν είχε άλλο φως παρά τα δυο χρωματιστά φανάρια ζερβόδεξα της γέφυρας· ένα άλλο φανάρι άσπρο, αχτινοβόλο, ψηλά στο πλωριό κατάρτι και άλλο ένα μικρό πίσω στην πρύμνη του. Τίποτε άλλο.
Οι επιβάτες όλοι ξαπλωμένοι στις καμπίνες τους, άλλοι παραδομένοι στον ύπνο και άλλοι στους συλλογισμούς. Οι ναύτες και οι θερμαστές, όσοι δεν είχαν υπηρεσία, κοιμόνταν βαριά στα κρεβάτια τους. Ο καπετάνιος με τον τιμονιέρη ορθοί στη γέφυρα, μαύροι ίσκιοι, σχεδόν ανάεροι, έλεγες ότι ήταν πνεύματα καλόγνωμα, που κυβερνούσαν στο χάος την τύχη του τυφλού σκάφους και των κοιμισμένων ανθρώπων.

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Ξεφυλλίζοντας τα βιβλία

των  παι-δικών μας χρόνων...

«Μισοσβησμένες απ΄το χρόνο αναμνήσεις, 
σαν σε όνειρο περνούν από μπροστά μου...» 

Το πρόσωπο του φίλου μου έλαμπε από χαρά την ώρα που μου έδινε το βιβλίο που είχα ζητήσει να διαβάσω...
-Ορίστε! Δυσκολεύτηκα να θυμηθώ σε ποιο ράφι ήταν ξεχασμένο, αλλά το βρήκα! Τι να σε κεράσω;
Παραξενεύτηκα... Πρώτη φορά με δανείζουν βιβλίο και θέλουν και να με κεράσουν γι΄αυτό!
-Πώς τόσες χαρές; Τόλμησα να ρωτήσω...
Και τότε άρχισε η «αφήγηση της ιστορίας»...
Η αναζήτηση του βιβλίου αυτού ήταν η αφορμή να «ανακαλύψω» ξανά κάποια βιβλία που με έκαναν να γυρίσω πολλά χρόνια πίσω... Πρόσεξε...
«Ψαχουλεύοντας στα ράφια της βιβλιοθήκης βρήκα καταχωνιασμένα κάπου στα «αζήτητα» μερικά βιβλία που διάβαζα στα παιδικά μου χρόνια! Ήταν από τα πρώτα που είχα πιάσει στα χέρια μου! Καταλαβαίνεις, τα πρώτα διαβάσματα,οι πρώτες «βιβλιο-αγάπες»...

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

«Ας μεγαλώσουμε με το βιβλίο!»

2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου 

Μήνυμα που έγραψε ο ταλαντούχος ποιητής & συγγραφέας παιδικών βιβλίων Sergey Makhotin 

Όταν ήμουν μικρό παιδί, μου άρεσε να χτίζω σπίτια με κύβους και να παίζω παιχνίδια όλων των ειδών. Για στέγη χρησιμοποιούσα συχνά ένα βιβλίο με εικόνες. Στα όνειρά μου τρύπωνα στο σπίτι, ξάπλωνα σ’ ένα κρεβάτι καμωμένο από σπιρτόκουτο και κοιτούσα τα σύννεφα ή τον έναστρο ουρανό – ανάλογα με την εικόνα που προτιμούσα. 
Ακολουθούσα από διαίσθηση τον κανόνα της ζωής κάθε παιδιού, που προσπαθεί να δημιουργήσει για τον εαυτό του ένα άνετο και ασφαλές περιβάλλον. Κι ένα παιδικό βιβλίο με βοήθησε στ’ αλήθεια να τα καταφέρω.
Έπειτα μεγάλωσα, έμαθα να διαβάζω, κι ένα βιβλίο στη φαντασία μου άρχισε να φαίνεται περισσότερο σαν μια πεταλούδα ή ακόμα σαν ένα πουλί παρά σαν μια στέγη σπιτιού. Οι σελίδες του έμοιαζαν με φτερά που θρόιζαν. Θαρρείς και το βιβλίο έστεκε στο περβάζι έτοιμο να πετάξει έξω από το ανοιχτό παράθυρο σε άγνωστους τόπους. Το έπαιρνα στα χέρια μου, άρχιζα να το διαβάζω κι εκείνο ησύχαζε. Τότε ορμούσα εγώ σε άλλες χώρες και κόσμους, ξανοίγοντας τον χώρο της φαντασίας μου. 

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Η άνοιξη του Αιγαίου...

Πώς περιγράφει ο Στράτης Μυριβήλης τον ερχομό της άνοιξης στην αιγαιοπελαγίτικη Σκάλα

 Στ' ακρογιάλια του Αιγαίου η άνοιξη βγαίνει από τη θάλασσα. 
Ένα πρωί ο αγέρας φέγγει πιο γαλάζιος, τα κύματα ξεδιπλώνουν στον άμμο το νέο ρυθμό με κοντές αναπνοές. 
Το πέλαγο μυρίζει φρεσκάδα, παντού το κεντάνε σύντομες απανωτές αστραψιές. 
Τότες ανοίγουν πάνω στα τρεμουλιάρικα νερά κύκλοι ασημένιοι, μ' ένα χρώμα σαν το στήθος του παγονιού. 
 Είναι αμέτρητοι, ο ένας μέσα στον άλλον, ο ένας κυνηγά τον άλλον. 
 Έτσι ως τον ορίζοντα 
 Από τη μέση, από την καρδιά του ανθού της θάλασσας, βγαίνει η άνοιξη του Αιγαίου. 
 Η Αναδυόμενη. Παντού πεταρίζουν άσπρες, γαλανές φτερούγες. Γιορτάζει ο αγέρας, η στεριά, τα λαφριά σύννεφα κι ο μεταξωτός ουρανός. 
 Τα καράβια μέσα στο λιμάνι ισάρουν όλα τα πανιά να στεγνώσουν, κ’ είναι να κάθεσαι να τα βλέπεις. Στις ρηχοπατιές σειούνται, πιασμένα από τις μαλλιασμένες πέτρες του βυθού, λιγνά, μακριά τσουνιά από νερολούλουδα. 
 Τα φύλλα τους είναι ζωντανά, είναι ξανθιά. Απλώνουν ράθυμα κάτι νήματα από μαλακό μάργαρο, και κρεμάζουν αρμαθιές από μικρούς καρπούς, χρώμα άγουρο κερασί. 
Παντού είναι το πανηγύρι της νέας νιότης, που ξαναβαφτίστηκε στην αιώνια χαρά του Θεού. 
Χιλιάδες μικρά χρωματιστά ψάρια συνθέτουν, και πάλι στη στιγμή τσακίζουν τα μωσαϊκά του βυθού. 
 Αμέτρητα σαλιγκάκια, μικρά σα σπόροι του ροδιού, σηκώνουν στο φρέσκον ήλιο το σουβλερό καφκί τους, ψιλοδουλεμένο με πορτοκαλιά πλουμίδια. 
 Έχουν τριανταφυλλιά νυχάκια, βγαίνουν και βοσκίζουν λαίμαργα το χνούδι από τις μουσκλιασμένες γιαλόπετρες. 
 Απλώνεις να τα πιάσεις, και κείνα, μόλις νιώσουν από πάνω τους τον ίσκιο του χεριού, αφήνουν μπόι και βουλιάζουν, αμμοκούκουτσα ανάμεσα στ’ άλλα του βυθού. 
Τρέχα να τα βρεις. 

 Έτσι βγαίνει η Άνοιξη από το Αιγαίο, βγαίνει από τα νερά και προχωρεί. 

 Στράτης Μυριβήλης -  "Η Παναγιά η γοργόνα"

 http://stratis-myrivilis.weebly.com/index.html