Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Νέο ξεκίνημα...


"...Οι πλείστοι των προσφύγων Χίων συνελθόντες ηρχίσαμεν ν' ανεγείρωμεν τας πρώτας καλύβας αίτινες εσχημάτισαν την Ερμούπολιν, ενώ εξηκολούθει ο πόλεμος και μας εμάστιζεν η πείνα..."

 Με ένα αφιέρωμα στο ιστορικό αφήγημα "ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ" του Δημητρίου Βικέλα ξεκινά η νέα -10η κατά σειρά- αναγνωστική περίοδος της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης.

Καλούμε τα μέλη, τους φίλους και τους "λάτρεις" του βιβλίου στην πρώτη μας συνάντηση, την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, 8μμ, στον πάντα φιλόξενο χώρο της "Δημοτικής Βιβλιοθήκης Ερμουπόλεως".

Θα μιλήσουμε για βιβλία, θα ανταλλάξουμε απόψεις και θα προγραμματίσουμε τις δραστηριότητες της νέας αναγνωστικής περιόδου.

Μια νέα "περιπέτεια" ξεκινά... Ας διαλέξουμε ένα βιβλίο και ...ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ !!!

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Το Ἐγχειρίδιον τοῦ Ἐκλογέως*

του Μπάμπη Άννινου,(1852 – 1934) 


ΕΡΩΤ. <<Τί εἶνε ψῆφος; >>
ΑΠ. << Ψῆφος εἶνε ἓν τεμάχιον μολύβδου, το οποίον κάθε πολίτης ἔχει δικαίωμα ἐν καιρω ἐκλογῆς νά ρίψῃ εἰς τήν κάλπην του ὑποψηφίου διά τῆς χειρός του, ἤ εἰς τήν κοιλίαν τοῦ ἀντιθέτου διά τοῦ πυροβόλου ὅπλου του >>.
ΕΡΩΤ. << Ποῦ κατασκευάζονται αἱ ψῆφοι; >>.
ΑΠ. <<Εἰς τό Ὁπλοστάσιον, διότι και ἡ ψῆφος εἶνε το ὅπλον τῶν πολιτῶν. Ἐκεῖ ἑπομένως κατασκευάζονται καί ἐκεῖ φυλάσσονται ὁμοῦ μέ τά παλαιά ὅπλα Σασσεπώ καί μέ τήν λαιμητόμον >>
ΕΡΩΤ. << Διατί ἡ ψῆφος εἶνε στρογγυλή; >>
ΑΠ. << Διά νά γυρίζῃ εὔκολα >>.
ΕΡΩΤ. << Ὅλοι οἱ πολῖται ἔχουν δικαίωμα ψῆφου; >>
ΑΠ. << Ὅλοι∙ διότι ἡ λέξις ψῆφος καί ἡ λέξις πολῖται εἶνε πάντοτε ἀρρήκτως συνδεδεμέναι >>.
ΕΡΩΤ. << Πῶς τοῦτο; >>
ΑΠ. << Διότι ἡ ψῆφος πωλεῖται >>...
ΕΡΩΤ. << Ἕως πότε δύναται νά ἐξασκῇ το δικαίωμά του ὁ ἐκλογεύς; >>
ΑΠ. << Ἕως ὅτου ζῇ καί μετά θάνατον ἀκόμη >>.
ΕΡΩΤ. << Τίνι τρόπῳ; >>
ΑΠ. << Καί ἀφοῦ ὁ ἐκλογεύς ἀποθάνῃ, ψηφίζει ἄλλος ὑπό το ὄνομά του >>.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Η φυλή των βιβλιόφιλων

Ή είσαι βιβλιόφιλος ή δεν είσαι! 

 Κατερίνα Μαλακατέ - http://diavazontas.blogspot.gr/ 

 «Υπάρχει μια βασική διαφορά ανάμεσα στο να είσαι απλός αναγνώστης- περιστασιακός ή και πιο τακτικός- και το να είσαι βιβλιοχτυπημένος. Αυτό είναι η έξη από τα βιβλία και την ανάγνωση, η πραγματική χρήση των βιβλίων σαν ναρκωτικό, για την παραγωγή ενδορφινών και η ανικανότητα να περάσεις χωρίς αυτά μια ευχάριστη ζωή.
Πρόσφατα μου ζήτησαν να μην διαβάζω λογοτεχνία, να επικεντρωθώ στο πρωτογενές γράψιμο, κι έπειτα να ξαναρχίσω, όπως και όσο θέλω, στις διορθώσεις. Ομολογώ πως τα βρίσκω πολύ σκούρα, στην αρχή μετρούσα ώρες, έπειτα στιγμές, τα δοκίμια και η ποίηση δεν με καλύπτουν, έχω ανάγκη ζωντανή την σάρκα της μυθοπλασίας να την κατασπαράξω. Τα υπόλοιπα είναι απλά ορντέβρ για να ανοίγουν την όρεξη.
 Τι ξεχωρίζει λοιπόν τον εθισμένο; Μα ο εθισμός του. Ο βιβλιομανής θα ξεκινήσει καινούργιο βιβλίο το απόγευμα, αν και το τελευταίο το τελείωσε μόλις το πρωί. Θα νιώσει ατελείωτες τύψεις αν για κάποιο λόγο δεν διαβάσει καθόλου με στην μέρα.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2015

Η Νέα Παιδαγωγική

Το κείμενο αυτό είναι απόσπασμα από το πέμπτο κεφάλαιο του πεζογραφήματος Αναφορά στον Γκρέκο (1961), που δημοσιεύτηκε ύστερα από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη. Ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο αναφέρεται στις συχνά επώδυνες εμπειρίες του νεαρού Ν. Καζαντζάκη από το δημοτικό σχολείο, σε εποχές (τέλη του 19ου αιώνα) που οι εφαρμοζόμενες παιδαγωγικές μέθοδοι ήταν ιδιαίτερα αυταρχικές. Ειδικότερα, στο απόσπασμα παρακολουθούμε την πρώτη του μέρα στο δημοτικό σχολείο αλλά και τις αναμνήσεις του από το δάσκαλο της τετάρτης τάξης, που τότε ήταν και η τελευταία, αφού το δημοτικό ήταν τετρατάξιο. 

 «Με τα μαγικά πάντα μάτια, με το πολύβουο, γεμάτο μέλι και μέλισσες μυαλό, μ' ένα κόκκινο μάλλινο σκούφο στο κεφάλι και τσαρουχάκια με κόκκινες φούντες στα πόδια, ένα πρωί κίνησα, μισό χαρούμενος, μισό αλαφιασμένος, και με κρατούσε ο πατέρας μου από το χέρι. Η μητέρα μού είχε δώσει ένα κλωνί βασιλικό να τον μυρίζουμαι, λέει, να παίρνω κουράγιο, και μου κρέμασε το χρυσό σταυρουλάκι της βάφτισης μου στο λαιμό. – 
 Με την ευκή του Θεού και με την ευκή μου..., μουρμούρισε και με κοίταξε με καμάρι. Ήμουν σαν ένα μικρό καταστολισμένο σφαγάρι κι ένιωσα μέσα μου περφάνια και φόβο- μα το χέρι μου ήταν σφηνωμένο δαδιά μέσα στη φούχτα του πατέρα μου κι αντρειευούμουν. 
Πηγαίναμε, πηγαίναμε, περάσαμε τα στενά σοκάκια, φτάσαμε στην εκκλησιά του Αϊ-Μηνά, στρίψαμε, μπήκαμε σ' ένα παλιό χτίρι, με μια φαρδιάν αυλή, με τέσσερις μεγάλες κάμαρες στις γωνιές κι ένα κατασκονισμένο πλατάνι στη μέση. Κοντοστάθηκα, δείλιασα- το χέρι μου άρχισε να τρέμει μέσα στη μεγάλη ζεστή φούχτα. 
 Ο πατέρας μου έσκυψε, άγγιξε τα μαλλιά μου, με χάδεψε- τινάχτηκα- ποτέ δε θυμόμουν να μ' έχει χαδέψει- σήκωσα τα μάτια και τον κοίταξα τρομαγμένος. Είδε πως τρόμαξα, τράβηξε πίσω το χέρι του:  
- Εδώ θα μάθεις γράμματα, είπε, να γίνεις άνθρωπος- κάμε το σταυρό σου. 

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Η Εξέγερση των Ζώων

«Με ρωτούν αν η φύση εκδικείται, αν είναι πολύ αργά να σώσουμε τον πλανήτη.... Όμως δεν έχω τις ικανότητες να απαντήσω σε μεγάλα φιλοσοφικά και επιστημονικά ερωτήματα. Αλλά ασφαλώς ανησυχώ για το τι θα αντιμετωπίσει ο γιος μου, ο Τζακ. Τι τρελές καταιγίδες, ξηρασίες, καύσωνες θα δει στη ζωή του εξαιτίας όσων κάνουμε και όσων ήδη έχουμε κάνει στη φύση... » James Patteron

 Κάτι περίεργο συμβαίνει εκεί έξω. Κάτι πολύ άσχημο. Και ο κόσμος μας αλλάζει…
 Σ' ολόκληρο τον πλανήτη, σχεδόν ταυτόχρονα, αρχίζουν να σημειώνονται βίαιες επιθέσεις ζώων κατά ανθρώπων. Ένας νεαρός βιολόγος, ο Τζάκσον Οζ, παρακολουθεί στενά τα συνεχώς αυξανόμενα περιστατικά επιθέσεων και με τρόμο αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά.
 Όταν ο ίδιος γίνει μάρτυρας μιας συντονισμένης ενέδρας λιονταριών στην Αφρική, θα συνειδητοποιήσει πως δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Κάθε δευτερόλεπτο που περνάει είναι κρίσιμο για το μέλλον ολόκληρης της ανθρωπότητας.
 Με τη βοήθεια της οικολόγου Κλόι Τουζινιάν, ο Οζ προσπαθεί να προειδοποιήσει τους ηγέτες του πλανήτη πριν να είναι πολύ αργά. Οι επιθέσεις των ζώων γίνονται ολοένα πιο άγριες και οργανωμένες, και σύντομα δε θα έχει μείνει ασφαλές μέρος για να κρυφτούν οι άνθρωποι.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

10 πράγματα που μου έμαθε η ζωή

για τα βιβλία 

 ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ - http://www.athensvoice.gr/ 

 1.Ποτέ στη ζωή σου δεν θα προλάβεις να διαβάσεις όλα αυτά που θα ήθελες. Πέραν αυτού η ελληνική μετάφραση είναι πολύ φτωχή, δεν έχει προλάβει καν να μεταφράσει την πλειοψηφία των παγκόσμιων αριστουργημάτων. Κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και μέχρι σήμερα η βασική μεταφραστική παραγωγή κινήθηκε στο ελάχιστο και πάντως με έκκεντρη μεροληπτικότητα. Ο φιλόδοξος αναγνώστης χρειάζεται αγγλικά τουλάχιστον, για να προλάβει τους μέγιστους δυνατούς λογοτεχνικούς και φιλοσοφικούς θησαυρούς.
2. Μεγαλύτερη σημασία έχει τι διαβάζεις και τι ακριβώς καταλαβαίνεις, παρά το να διαβάζεις αδιάλειπτα οτιδήποτε. Είναι κρίσιμο η κατεύθυνση διαβάσματος που θα πάρεις. Προς τα πού θα αναζητήσεις. Κερδίζεται μόνο από ένα έμπειρο δάσκαλο, πνευματικό καθοδηγητή.
3. Δεν μπορείς να έχεις αποδοτικότητα, αν πριν δεν έχεις κατανοήσει την εποπτική εικόνα του θέματος. Αυτό το τόσο χρήσιμο global view δεν το βρίσκεις συνήθως σε κάποιο βιβλίο, είναι κάτι που προσφέρει ένας πνευματικός μέντορας ή οι σπουδές.