Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού

 (Ποίηση: Μάνος Ελευθερίου)

 

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού,

δέντρο του παραδείσου

στη ρίζα του ψηλού βουνού

φύτεψα την ευχή σου!

 

Κι απ’ την ευχή που φύτεψα,

βγήκε στο φως μια βρύση

κι απ’ τα σκοτάδια γύρισε

πουλί να κελαηδήσει.

 

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού

κι όνειρο που δε σ’ έχει

στείλε μου πάλι μιαν ευχή,

ο πόνος μου ν’ αντέχει!

 

(Το ποίημα είχε μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη)