Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026

Ζαν Πολ Σαρτρ: Νόμπελ Λογοτεχνίας

 

Στις 22 Οκτωβρίου 1964 η Σουηδική Ακαδημία απένειμε στον Ζαν Πολ Σαρτρ το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας  «για το έργο του, το οποίο, πλούσιο σε ιδέες και γεμάτο από το πνεύμα της ελευθερίας και της αναζήτησης της αλήθειας, άσκησε εκτεταμένη επιρροή στην εποχή μας».

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ αρνήθηκε αμέσως την τιμή και τα 53.000 δολάρια που τη συνοδεύουν». Η επιστολή του με την οποία ενημέρωνε τη Σουηδική Ακαδημία ότι θα αρνιόταν το βραβείο Νόμπελ, αν του προσφερόταν, έφτασε αφού η κριτική επιτροπή είχε ήδη αποφασίσει ότι ο Γάλλος υπαρξιστής θα είναι ο νικητής.

Σε δηλώσεις του στον τύπο εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφασή του:

«Ο συγγραφέας πρέπει να αρνηθεί να μετατρέψει τον εαυτό του σε όργανο, ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει κάτω από τις πιο τιμητικές περιστάσεις, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Αυτή η στάση είναι φυσικά, εντελώς δική μου και δεν περιέχει καμία κριτική σε όσους έχει ήδη απονεμηθεί το βραβείο. Αν υπογράφω τώρα ως Jean-Paul Sartre, δεν θα είναι το ίδιο πράγμα με το να υπογράψω ως ο βραβευμένος με Νόμπελ Jean-Paul Sartre».

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

Στ. Μάινα: «Αρόδου»- Εκδ.ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Ο Στέλιος Μάινας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου. Είναι καταξιωμένος ως  ηθοποιός στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αλλά και ως συγγραφέας.

 Ο Μιχάλης τα ξέρει τα νερά, όσο κι αν με τα χρόνια η μπούκα είχε αλλάξει. Ευτυχώς όλα πηγαίνουν κατ’ ευχήν και φτάνουν στο γουέτινγκ πόιντ χωρίς προβλήματα, ένα μίλι απ’ το καραμοσάλι της γέφυρας. Νύχτα πια, και η μύτη της Χερσονήσου Καουλούν δεσπόζει κατάφωτη. ..

Γεννημένος σ’ ένα καΐκι στη Μαύρη Θάλασσα, ο Μιχάλης μεγάλωσε με το αλάτι του πελάγου στις φλέβες του. Απ’ τα καΐκια των προγόνων του μέχρι τα γκαζάδικα, τα κάργκο και τα τζενεράλια, τα ταξίδια τον έφεραν μακριά, αλλά η θάλασσα του πήρε περισσότερα απ’ όσα του χάρισε…

Στο Χονγκ Κονγκ, καθώς παραγγέλνει ένα γαμπριάτικο κοστούμι στον παλιό του ράφτη, η ζωή του περνά σαν φευγαλέα αντανάκλαση στα νερά του λιμανιού. Λίγες μέρες απομένουν μέχρι να δέσει για πάντα το καράβι του. Έχει σχέδια, όνειρα, μα πάνω απ’ όλα έχει τη θάλασσα μέσα του.

Κι όταν κουβαλάς τη θάλασσα μέσα σου, κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποια θα είναι η τελευταία σου ρότα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026

Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

 Το 1957 το Νόμπελ Λογοτεχνίας απονεμήθηκε στον Αλμπέρ Καμί . Λίγες ημέρες μετά ο συγγραφέας έσπευσε να γράψει μία επιστολή στο δάσκαλό του, γιατί ήταν εκείνος που ξεχώρισε το ταλέντο του. Ίσως χωρίς την ενθάρρυνσή του να μη γινόταν σπουδαίος συγγραφέας και δεν θα είχε τιμηθεί με Νόμπελ…

 


 19 Νοεμβρίου 1957

 Αγαπητέ Κύριε Ζερμέν

  Αφήνω την αναστάτωση που με περιτριγυρίζει αυτές τις μέρες να υποχωρήσει για λίγο, πριν σας μιλήσω από τα βάθη της καρδιάς μου. Μόλις μου δώσανε μια υπερβολικά μεγάλη τιμή, την οποία ούτε επιζητούσα ούτε επιδίωξα.

Αλλά όταν άκουσα την είδηση, η πρώτη μου σκέψη, μετά τη μητέρα μου, ήσασταν εσείς. Χωρίς εσάς, χωρίς το στοργικό χέρι που απλώσατε στο μικρό φτωχό παιδί που ήμουν, χωρίς τη διδασκαλία και το παράδειγμά σας, τίποτα απ’ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί.

Δεν νομίζω ότι σημαίνει και πολλά αυτού του είδος η τιμή. Αλλά τουλάχιστον μου δίνει την ευκαιρία να σας πω τι υπήρξατε και ακόμα είστε για μένα, και για να σας διαβεβαιώσω πως οι προσπάθειές σας, η δουλειά σας, και η γενναιοδωρία που αφιερώσατε σε αυτήν, ακόμα επιζούν σε ένα από τα σχολιαρόπαιδά σας το οποίο, παρά τα χρόνια που πέρασαν, δεν έχει παύσει να είναι ο ευγνώμων μαθητής σας. Σας εναγκαλίζομαι με όλη μου την καρδιά.

Αλμπέρ Καμί