E-book:Γέρασε προτού μεγαλώσει;

Η αγορά του ψηφιακού βιβλίου που πριν από τρία χρόνια έμοιαζε αναδυόμενη άρχισε ήδη να υποχωρεί !
Τα τελευταία χρόνια το ψηφιακό βιβλίο ως όρος και ως πραγματικότητα μπήκε στη ζωή μας. Το ebook ήταν η απόλυτη καινοτομία που προκαλούσε τις πιο ερεθιστικές συζητήσεις και τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις στις διεθνείς εκθέσεις.
Ηταν θεός και δαίμονας μαζί. Συγγραφείς έγιναν βαθύπλουτοι σταρ σε μια νύχτα χάρη στις πωλήσεις του ebook τους, όπως η πολυσυζητημένη E. Λ. Τζέιμς με τις "Πενήντα αποχρώσεις του γκρι".

Λογοτεχνικά ταξίδια στο διαδίκτυο...

Μια καινούργια ιστοσελίδα για τη λογοτεχνία έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι της στο διαδίκτυο...
Τι είναι η λογοτεχνία παρά «μια τσεκουριά στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας», όπως είπε o Κάφκα. Η λογοτεχνία φωτίζει τις βαθύτερες γωνιές της ανθρώπινης ύπαρξης. Η μαγεία της είναι η αυθυπαρξία της, ο πολλαπλασιασμός της ανάλογα με τον αποδέκτη.
Το βιβλίο είναι ένα σύμπαν που ξεφυλλίζεται στα μάτια του αναγνώστη, ένα κομμάτι επιμελημένου χάους που έχει συμπυκνωθεί στην τσέπη μας, στην βιβλιοθήκη μας, στις μυστικές κρυψώνες μας.
Το κάθε βιβλίο που αγαπήσαμε μιλάει για το ποιοι είμαστε. 
Το www.literature.gr έχει στόχο να φέρει δημιουργούς και αναγνώστες σε επαφή δίνοντας βήμα στους συγγραφείς και στους νέους δημιουργούς να εκτεθούν ελεύθερα και στους αναγνώστες μια αφετηρία τρυφερότητας, προβληματισμού, διάδρασης και επαφής.

ΠΗΓΗ: «Γυρίζω Σελίδα»

Τι περιμένουμε από τους συγγραφείς;

Ο Τζόναθαν Κόου, σε συνέντευξή του είπε: «Γιατί να ρωτήσεις έναν συγγραφέα, κάποιον που ζει επινοώντας ιστορίες, για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση, περιμένοντας από αυτόν να διατυπώσει μια λύση; … Εάν ήμασταν ικανοί να επιλύσουμε προβλήματα πολιτικής φύσεως, θα ήταν πολύ ανεύθυνο από μέρους μας να σπαταλάμε όλον αυτόν τον χρόνο γράφοντας ιστορίες. Μάλλον θα έπρεπε να βρισκόμαστε στο Κοινοβούλιο ή να κατέχουμε κάποιο δημόσιο αξίωμα...»
Από τις επισκέψεις των συγγραφέων στα σχολεία μέχρι τις βιβλιοπαρουσιάσεις και, βεβαίως, τις συνεντεύξεις, μικροί και μεγάλοι αναγνώστες περιμένουν από τους αγαπημένους τους συγγραφείς πάρα πολλά πράγματα: να αποκαλύψουν στοιχεία του βίου τους που σχετίζονται πιθανόν με το βιβλίο, να πουν αλήθειες για την ανθρώπινη κατάσταση που θα ανοίξουν δρόμους, να σχολιάσουν την τρέχουσα πολιτική, να προτείνουν λύσεις για τα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα...

Η Κιβωτός των Βιβλίων

Καλό το Internet και η ψηφιακή τεχνολογία, αλλά γιατί να μην έχουμε backup και σε φυσική μορφή;
Σε ένα βόρειο προάστιο του San Francisco υπάρχει μια αποθήκη διαφορετική από τις άλλες. Εκεί στοιβάζονται containers που περιέχουν βιβλία. Μόνο βιβλία, τίποτε άλλο.
Ο Brewster Kahle επένδυσε χρόνο και χρήμα σε ένα project που πολλοί θα σπεύσουν να χαρκατηρίσουν γελοίο. Μπορεί και να είναι έτσι, αλλά υπάρχει και μία πιθανότητα στο εκατομμύριο ο κύριος αυτός να διασώσει τον ανθρώπινο πολιτισμό σε περίπτωση ψηφιακού ολοκαυτώματος.

Μπορεί η λογοτεχνία να μας κάνει καλύτερους;

Του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου 

Μπορεί η λογοτεχνία να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους; Αυτό ήταν το ερώτημα γύρω από το οποίο στράφηκε  μεγάλο μέρος  συζήτησης  στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στη διάρκεια του συνεδρίου «Η νεοελληνική λογοτεχνία σήμερα. Κοινωνία και εκπαίδευση» που διοργάνωσε το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ στη συζήτηση έλαβαν μέρος ο Θανάσης Βαλτινός, ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης, η Ελισάβετ Κοτζιά και η Λαμπρινή Κουζέλη.

Αναμνήσεις του Μεγάλ’ Αγιασμού

«Η γιορτή του Μεγάλου Αγιασμού είτονε, σα γκεδά, το τέλος τσ΄αρχής του χρόνου. Εκειανά τα χρόνια, είπρεπε ούλοι μας, μικροί-μεγάλοι, να νηστέψομενε την παραμονή, του μικρού αγιασμού, για να πιούμενε αγίασμα την ημέρα των Θεοφανείων. Είτονε δε μέγα αμάρτημα η απόκλιση από τα θέσφατα, νηστείας και λήψης του αγιασμού, μιάς και “ο αγιασμός των Θεοφανείων είναι πιό πάνω και από το να μεταλαβαίνεις Αντρέα!”, η ξεκάθαρη προτροπή; εντολή; προειδοποίηση; , από τη μακαρίτισα τη μάνα μου…. Η ευχάριστη πλευρά της παραμονής των Θεοφανείων είτονε τα κάλαντα, που όπως και τα Χριστούγεννα και την πρωτοχρονιά, τα λέγανε τα κοπέλια πάντα την παραμονή το βράδυ.

Το δώρο της ανάγνωσης

Του Κώστα Κατσουλάρη

 Γνωρίζω πολλούς, ευαίσθητους και ευφυείς κατά τα άλλα, που αφήνονται να παρασυρθούν από το εκάστοτε πνεύμα της εποχής. Στα χρόνια της οικονομικής ευρωστίας, της κερδοσκοπικής μανίας, γέμιζαν τις μέρες και τις νύχτες τους συμμετέχοντας σε όργια ευδαιμονίας, εκεί όπου τους έσπρωχναν οι λάιφ στάιλ επιταγές ή οι ανάγκες μιας εργασίας χωρίς ωράρια που εξαγόραζε προσωπικό χρόνο επιστρέφοντάς τον υπό τη μορφή «χάπενινγκ», «πάρτι γενεθλίων», «μίτινγκ» κοκ.
Οι ίδιοι άνθρωποι, που ποτέ δεν έβρισκαν χρόνο και ησυχία, αφήνονται τώρα να τους καταλάβει η οργή δίχως να αναστοχάζονται ή να αμφισβητούν το μοντέλο ζωής που τους οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα.