Απορίες που ζητούν απάντηση
Γράφει η Νινέττα Βολουδάκη
“Μου έκαναν δώρο ένα βιβλίο, - εν όψει των διακοπών – μιας συγγραφέως που έχει πεθάνει πριν λίγα χρόνια.
Δεν την είχα ακουστά, πράγμα διόλου παράξενο, γιατί οι γνώσεις μου της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας είναι περιορισμένες – εκ πεποιθήσεως, όχι από άλλο λόγο! Δυστυχώς, και αυτή η απόπειρα ανάγνωσης, αντί να με βοηθήσει να προσεγγίσω τους νεοέλληνες συγγραφείς, μου επιβεβαίωσε το ίδιο μείγμα απορίας, θλίψης και, τελικά, θυμού, που με έχει κρατήσει μέχρι τώρα σε απόσταση από αυτούς – εκτός λίγων εξαιρέσεων!
Αυτό το βιβλίο μου θύμισε μια συζήτηση που είχα με μια φίλη μου, η οποία ήθελε οπωσδήποτε να ξεκινήσει μια όψιμη συγγραφική καριέρα, με την αυτοβιογραφία της! Δυστυχώς, ζήτησε τη γνώμη μου και η απάντηση δεν της άρεσε καθόλου. (Ηθικό δίδαγμα: εκτός από το ότι πρέπει να προσέχουμε τι ευχόμαστε γιατί μπορεί οι ευχές μας να πραγματοποιηθούν, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι θέλουμε να μάθουμε τη γνώμη του άλλου, ΠΡΙΝ τη ζητήσουμε. Μετά είναι αργά. Ούτε εκείνοι μπορούν να πάρουν πίσω ότι είπαν, ούτε εμείς ότι ακούσαμε!)
Γράφει η Νινέττα Βολουδάκη
“Μου έκαναν δώρο ένα βιβλίο, - εν όψει των διακοπών – μιας συγγραφέως που έχει πεθάνει πριν λίγα χρόνια.
Δεν την είχα ακουστά, πράγμα διόλου παράξενο, γιατί οι γνώσεις μου της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας είναι περιορισμένες – εκ πεποιθήσεως, όχι από άλλο λόγο! Δυστυχώς, και αυτή η απόπειρα ανάγνωσης, αντί να με βοηθήσει να προσεγγίσω τους νεοέλληνες συγγραφείς, μου επιβεβαίωσε το ίδιο μείγμα απορίας, θλίψης και, τελικά, θυμού, που με έχει κρατήσει μέχρι τώρα σε απόσταση από αυτούς – εκτός λίγων εξαιρέσεων!
Αυτό το βιβλίο μου θύμισε μια συζήτηση που είχα με μια φίλη μου, η οποία ήθελε οπωσδήποτε να ξεκινήσει μια όψιμη συγγραφική καριέρα, με την αυτοβιογραφία της! Δυστυχώς, ζήτησε τη γνώμη μου και η απάντηση δεν της άρεσε καθόλου. (Ηθικό δίδαγμα: εκτός από το ότι πρέπει να προσέχουμε τι ευχόμαστε γιατί μπορεί οι ευχές μας να πραγματοποιηθούν, πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι θέλουμε να μάθουμε τη γνώμη του άλλου, ΠΡΙΝ τη ζητήσουμε. Μετά είναι αργά. Ούτε εκείνοι μπορούν να πάρουν πίσω ότι είπαν, ούτε εμείς ότι ακούσαμε!)










