«Διάφανες κλωστές» - Διηγήματα

Καλλιόπη Αναστασάκη- Εκδόσεις «ΤΡΙ.ΕΝΑ»

 (Απόσπασμα από το διήγημα «Πλησιάζω τον Θεό»

«…Έτσι πέρασαν τα χρόνια μου σε μια στιγμή μέσα. Και τα είδα όλα. Άλμπουμ χάρτινα με τοπία εξώφυλλα να ακολουθούν στο άνοιγμα το ένα το άλλο. Πόσα πράγματα άγγιξα, πόσα μάτια συνάντησα, πόσα πρόσωπα γνώρισα, πόσες γεύσεις δοκίμασα, πόση αγάπη και πόση λαχτάρα… Όλα τα καλά κι ανάμεσά τους ο πόνος και η απόρριψη και η συντριβή και η απογοήτευση και ξανά από την αρχή της ελπίδας, τα θαύματα. Όμορφα ήταν…

Ευτυχισμένη είμαι. Ξυπνάω ακόμα με την ανάσα μου δυνατή. Αγκαλιάζω τις αγάπες μου και τους λέω τα μυστικά μου, γεύομαι απλά καθημερινά εδέσματα ψυχής και σώματος, σημειώνω τις πεθυμιές μου, κοιτάω τον καθρέφτη μου, χαμογελώ στο χτες και το αύριο σαν να είναι τώρα, περιμένοντας τη σειρά μου για να συναντήσω τον δικό μου Θεό…

Πόσο αγαπώ την κάθε μου στιγμή, την τόσο μεγάλη, την τόσο πλατιά, πλούσια, όμορφη, την τόσο αληθινή! Και τα βράδια, πώς έδωσαν τη θέση τους τόσο απλόχερα στα ξημερώματα!»

 «Διάφανες Κλωστές»: Είκοσι πέντε ιστορίες σαν ψίθυροι από στόματα που ήθελαν να μιλήσουν και τώρα επιτέλους ακούγονται.

 ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ: Το βιβλίο της Καλλιόπης Αναστασάκη θα συζητηθεί και θα σχολιαστεί από τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ» την Παρασκευή 22 Μαΐου, 7.30μμ, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμούπολης με την παρουσία και της συγγραφέως.

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού

 (Ποίηση: Μάνος Ελευθερίου)

 

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού,

δέντρο του παραδείσου

στη ρίζα του ψηλού βουνού

φύτεψα την ευχή σου!

 

Κι απ’ την ευχή που φύτεψα,

βγήκε στο φως μια βρύση

κι απ’ τα σκοτάδια γύρισε

πουλί να κελαηδήσει.

 

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού

κι όνειρο που δε σ’ έχει

στείλε μου πάλι μιαν ευχή,

ο πόνος μου ν’ αντέχει!

 

(Το ποίημα είχε μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη)

Πρωτομαγιά 1944

 

Γιάννης Ρίτσος – Σκοπευτήριο Καισαριανής

Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού. Γνωρίζετε γιατί.

Γυμνοί, κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες που
η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο.
Ακούσατε ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα.
Είδατε τα πουλιά που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες
αγγίζοντας με τα φτερά τους τον ανατέλλοντα πυρφόρον.
Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ ανοίγουν στο μέλλον.
Εμείς μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνον θυμηθείτε το:
Αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας
εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα . Γεια σας!

 

 

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου

 Στις 23 Απριλίου 1616 έφυγαν από τη ζωή δύο μεγάλα ονόματα των γραμμάτων: ο Ισπανός συγγραφέας του Δον Κιχώτη Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο άγγλος δραματουργός Ουίλιαμ Σέξπιρ. Με αφορμή το διπλό αυτό γεγονός, η UNESCO από το 1925 έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως  «Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου».

 Στην Καταλονία, την ημέρα αυτή εορτάζεται η Μέρα των Βιβλίων και των Ρόδων, μία τοπική παραλλαγή της Γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, που συνδυάζεται με την εορτή του προστάτη της περιοχής, Αγίου Γεωργίου. Με το σύνθημα «Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα», ο άνδρας θα χαρίσει στην αγαπημένη του ένα τριαντάφυλλο κι αυτή θα του το ανταποδώσει με ένα βιβλίο.

 Στο επίκεντρο των εκδηλώσεων, ο περίφημος δρόμος της Βαρκελώνης «Λα Ράμπλα», η πιο ζωντανή γωνιά της πόλης, «ο μόνος δρόμος, που δεν ήθελα να τελείωνε ποτέ», όπως είχε πει κάποτε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτιμάται ότι μόνο την ημέρα αυτή διακινούνται στην Βαρκελώνη 500.000 βιβλία και 4 εκατομμύρια τριαντάφυλλα.

 Στην Ελλάδα σε πολλές πόλεις πραγματοποιούνται εκδηλώσεις από βιβλιοπώλες, συλλόγους και φορείς για την προβολή του βιβλίου. Ευκαιρία, λοιπόν, να χαρίσουμε κι εμείς ένα βιβλίο –κι ένα τριαντάφυλλο- σ’ αυτούς που αγαπάμε!

 
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/17

Σουηδία: Επιστροφή στα βιβλία...

 (ΠΗΓΗ: https://www.tanea.gr/  )

 

«Έπειτα από μια μακρά περίοδο άκρατης ψηφιοποίησης στα σχολεία με tablets και φορητούς υπολογιστές  τα βιβλία επανέρχονται δυναμικά στη Σουηδία, που θεωρείται εδώ και χρόνια παγκόσμιο πρότυπο εκπαιδευτικού εκσυγχρονισμού, προσφέροντας πολύτιμα διδάγματα σε εκπαιδευτικούς, γονείς και κυβερνήσεις παγκοσμίως.

Ήταν οι ίδιοι οι μαθητές – και δη αγόρια – που ζήτησαν πίσω τα βιβλία. Ένιωθαν ότι οι οθόνες αποσπούν την προσοχή τους. «Θέλουμε ένα βιβλίο» είπαν. Καθώς τα σχολικά εγχειρίδια είχαν ήδη αποσυρθεί, οι δάσκαλοι τύπωσαν σελίδες εκπαιδευτικού υλικού και τις βιβλιοδέτησαν πρόχειρα, για να καλύψουν ένα κενό που αποδείχθηκε ουσιαστικότερο απ’ όσο είχε εκτιμηθεί.

 «Υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν σε αυτό το «ψηφιακό» περιβάλλον και τώρα φοιτούν στο πανεπιστήμιο και δεν μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν σωστά» λέει στους «Times» η εκπαιδευτικός μαθησιακής υποστήριξης Μπίτε Λανγκ…

Το Υπουργείο Παιδείας επένδυσε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για την αγορά σχολικών βιβλίων, λογοτεχνικών τίτλων και την ενίσχυση βιβλιοθηκών.

Στις σχολικές αίθουσες, για πέντε λεπτά στην αρχή κάθε μαθήματος, οι μαθητές διαβάζουν ένα βιβλίο που έχουν επιλέξει από τη σχολική βιβλιοθήκη. Οι δάσκαλοι διαβάζουν φωναχτά στους μαθητές βιβλία….

Σε μια εποχή όπου η ψηφιοποίηση θεωρείται αυτονόητη, η Σουηδία δείχνει ότι η καινοτομία χωρίς μέτρο μπορεί να διευρύνει, αντί να γεφυρώσει, τα κοινωνικά χάσματα και ότι η επιστροφή στα βιβλία αποτελεί – σε αναζήτηση της κοινωνικής ισορροπίας και ισότητας – πολιτική επιλογή…»

 

«Ανάσταση»

Κ. Βάρναλη-Ποιητικά- Εκδ. ΚΕΔΡΟΣ

 

Άκου τον ξάστερο ουρανό, πώς οι καμπάνες σιούνε.
Όπου καρδιά, χαρμόσυνες λαχτάρες απαντούνε.

Ανάστασ’ είναι σήμερα. Παιδιά, γυναίκες, γέροι
κόκκινο αυγό στην τσέπη τους, χρυσό κερί στο χέρι.

 

Όσ’ άστρα ναι στον ουρανό, τόσα στον κάμπο κρίνα.
Όλ’ έχουνε στην καθαρή ψυχήν Απρίλη μήνα.

Της εκκλησιάς φουντώσανε δάφνη πολλήν οι στύλοι.
Ειρήνη! Ειρήνη! Φιληθήτε οχτροί μαζί και φίλοι.

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

 Από το 1967, η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο στις 2 Απριλίου, την ημέρα γενεθλίων του Δανού παραμυθά, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Το 2026, την ευθύνη της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου έχει αναλάβει ο Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού Νεανικού Βιβλίου, ως το τμήμα της ΙΒΒΥ στην Κύπρο. Το μήνυμα έγραψε η βραβευμένη συγγραφέας και επί σειρά ετών Πρόεδρος του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου Έλενα Περικλέους, ενώ την αφίσα φιλοτέχνησε η σπουδαία Κύπρια εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου.

 «Φύτεψε ιστορίες, και ο κόσμος θα ανθίσει»

Μια φορά κι έναν καιρό γεννήθηκε ένα παιδί, που λαχταρούσε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών — που απλώς έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Το παιδί μεγάλωσε και άλλαξε, διάβασε και έγινε Δον Κιχώτης, πολεμώντας ανεμόμυλους·
Έγινε Αλίκη, που έδωσε ζωή στο θαύμα·
Έγινε Ρομπέν των Δασών, σώζοντας τα δάση·
Έγινε λύκος, που συγκέντρωνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.

 

Τα χρόνια πέρασαν, όμως ο κόσμος έμεινε ανέγγιχτος από την αλλαγή που κάποτε είχε ονειρευτεί.
Κι όμως — το παιδί κατάφερε να συναρμολογήσει έναν ολοκαίνουργιο κόσμο μέσα σε μια ανθισμένη αυλή, γεμάτη με ό,τι αγαπούσε η καρδιά.

Πέρασαν κι άλλα χρόνια.
Και καθώς τα βιβλία ψιθύριζαν σοφία στην ψυχή, το παιδί ήξερε τι έπρεπε να γίνει.

 

Όταν ήρθε το φθινόπωρο, η γη οργώθηκε και οι σπόροι φυτεύτηκαν.
Ήρθε ο χειμώνας.
Το παιδί περίμενε υπομονετικά να λιώσει το λευκό κάλυμμα που τρεφόταν από τη συντροφιά των εκκολαπτόμενων βιβλίων.

 

Ύστερα ήρθε η άνοιξη. Τρυφερά φύλλα πετάχτηκαν από τους βλαστούς.
Οι κορμοί πάχυναν, τα κλαδιά τεντώθηκαν, τα μπουμπούκια ξεπρόβαλαν.
Η ψυχή του παιδιού άνθισε, γεμάτη χρώματα και αρώματα.

Και το καλοκαίρι;
Ήταν η εποχή για τις βάρκες, η εποχή των ιστιοφόρων, των αερόστατων, των ποδηλάτων… η εποχή των ταξιδιών, μακριά και παντού. παντού!

 

Τώρα το παιδί ήξερε — χωρίς καμία αμφιβολία:
Αυτός ήταν ο τρόπος να αλλάξει τον κόσμο: να γίνει σπορέας.
Σπορέας μαγικών ιστοριών, που σπέρνει λέξεις, καλλιεργεί εικόνες, θερίζει θαύματα, ποτίζει τη φαντασία.

 

Κι έτσι οι ιστορίες άρχισαν να μεγαλώνουν και να απλώνονται.
Και μετά;
Το παιδί κλάδευε με αγάπη, χαρίζοντας ανθοδέσμες στους περαστικούς.
Ανθοδέσμες ειρήνης, ελπίδας, δύναμης και πίστης στο αδύνατο.
Ανθοδέσμες μικρών θαυμάτων, για τον καθένα και την καθεμιά.

 

Κάθε άνοιξη, στις δύο Απριλίου, οι ιστορίες που είχε σπείρει το παιδί έκαναν τον κόσμο να φλέγεται από άνθιση.
Α, και μέσα από τα εργαστήρια κηπουρικής, η σοφία του θερισμού περνούσε σε μικρούς και μεγάλους.

Και ο κήπος του παιδιού έγινε ο Κήπος της Αγάπης,
και η αυλή, η Αυλή των Θαυμάτων,
καθώς ο μάγος κρατούσε πάντα τη θέση του, ξετυλίγοντας κόκκινες κλωστές αφήγησης μέσα στον άνεμο.»