Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα…

 (Απόσπασμα από το βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη)

 

Μια μέρα κάθισε και παίδεψε το κεφάλι του. Το 'βαλε κάτω και το παίδεψε, το 'πλεξε όπως είδε να κάνουν οι γύφτοι με το καλάθι. Στο τέλος το βρήκε: Θα 'πιανε φιλία με τα βιβλία. Θα γύρευε να μάθει από κει, αυτά που του 'κρυβαν οι μεγάλοι πίσω απ' τα παραμύθια που λέγανε αυτοί οι μικροί χάρτινοι «παππούδες» που κάθονται στα γόνατά σου και σου λένε τις ιστορίες τους χωρίς καμώματα και παρακάλια.

Μα στο χωριό, που δούλευε παραπαίδι, δεν είχε χαρτοπουλειά. Έπρεπε, λοιπόν, να παρακαλέσει κανένα μπάρμπα απ' αυτούς που κατεβαίνανε στην πολιτεία και πουλούσανε το καλαμπόκι τους να του φέρει ένα. Και μια μέρα αυτό έγινε. Έπιασε έναν τέτοιο γερούλη, του 'βαλε στη χούφτα καναδυό μεταλλίκια και, «σε παρακαλώ», του λέει, «αν βρεις, εκεί που πας, κανένα βιβλίο που να λέει καλές ιστορίες, πάρ' το μου. Ε; Πολύ θα σε περικαλέσω, όμως...»

Έβαλε ο παππούς τα μεταλλίκια στην απαλάμη του και του τα 'δωσε πίσω. «Πάρ' τα», του λέει. «Αν τα χαρτιά λένε καλά παραμύθια... μου τα λες και μένα και ξεχρεώνουμε… Σύμφωνοι;».

Σε τρεις μέρες του 'φερε ένα χαρτί, λίγο πιο χοντρό απ' το βαγγέλιο, και του το 'δωσε.

Το παιδί τ' άνοιξε τρέμοντας. Ήταν σαν μικρό σπιτάκι, «Ιστορία Σεβάχ του Θαλασσινού» έλεγε το ξώφυλλό του. Αυτό ήταν! Το παιδί έπεσε πάνου στο βιβλίο με τα μούτρα. Και το διάβαζε, το διάβαζε ολόκληρο το χειμώνα. Το διάβαζε και ξανά το διάβαζε και πάλι το ξαναδιάβαζε, και το 'μαθε νεράκι. Κείνος ο μπάρμπας, που του το 'χε φέρει, τ' άκουε και τρέμανε τα μουστάκια του. Όμορφο βιβλίο. Μόνο που είχε μια παραξενιά. Έλεγε την ιστορία του μονάχα σ' όποιον ήθελε.

Ώσπου να κλείσει κείνη η χρονιά, είχε καταπιεί κι άλλα καμιά δεκαριά βιβλία.

Το βιβλιοπωλείο κλείνει…

 αλλά οι αναγνώστες μένουν μέσα!

 

Το βράδυ της Παρασκευής 16 Οκτωβρίου, όταν τα φώτα της πόλης χαμήλωσαν, ένα βιβλιοπωλείο, Public, Golden Hall, δεν έκλεισε. Έστρωσε χαλιά, άναψε αμπαζούρ και άνοιξε τις πόρτες του σε 20 αναγνώστες και αναγνώστριες που ήρθαν με έναν μόνο σκοπό: να περάσουν τη νύχτα ανάμεσα σε βιβλία και να διαβάσουν πρώτοι στην Ελλάδα το νέο μυθιστόρημα του Sebastian Fitzek Ο γείτονας, πριν φτάσει στα ράφια.

Οι παρευρισκόμενοι έζησαν το βιβλιοπωλείο με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο, με silent reading, μενού εμπνευσμένο από τις σελίδες του ίδιου του βιβλίου, διαδραστικά παιχνίδια και, φυσικά, διανυκτέρευση ανάμεσα στα βιβλία.

Ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς ήταν η εμφάνιση του Sebastian Fitzek, σε ζωντανή σύνδεση από το Βερολίνο. Μίλησε για το νέο του βιβλίο και απάντησε στις ερωτήσεις του κοινού.

Ήταν μια μοναδική εμπειρία, γιατί κάποιες ιστορίες σε κρατούν ξύπνιο.

 Και αυτή τη φορά, οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες έμειναν παρέα με αυτές μέχρι το πρωί.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο με ένα ΚΛΙΚ στην διεύθυνση: Μια νύχτα στο βιβλιοπωλείο

Ζαν Πολ Σαρτρ: Νόμπελ Λογοτεχνίας

 

Στις 22 Οκτωβρίου 1964 η Σουηδική Ακαδημία απένειμε στον Ζαν Πολ Σαρτρ το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας  «για το έργο του, το οποίο, πλούσιο σε ιδέες και γεμάτο από το πνεύμα της ελευθερίας και της αναζήτησης της αλήθειας, άσκησε εκτεταμένη επιρροή στην εποχή μας».

Ο Ζαν Πολ Σαρτρ αρνήθηκε αμέσως την τιμή και τα 53.000 δολάρια που τη συνοδεύουν». Η επιστολή του με την οποία ενημέρωνε τη Σουηδική Ακαδημία ότι θα αρνιόταν το βραβείο Νόμπελ, αν του προσφερόταν, έφτασε αφού η κριτική επιτροπή είχε ήδη αποφασίσει ότι ο Γάλλος υπαρξιστής θα είναι ο νικητής.

Σε δηλώσεις του στον τύπο εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφασή του:

«Ο συγγραφέας πρέπει να αρνηθεί να μετατρέψει τον εαυτό του σε όργανο, ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει κάτω από τις πιο τιμητικές περιστάσεις, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Αυτή η στάση είναι φυσικά, εντελώς δική μου και δεν περιέχει καμία κριτική σε όσους έχει ήδη απονεμηθεί το βραβείο. Αν υπογράφω τώρα ως Jean-Paul Sartre, δεν θα είναι το ίδιο πράγμα με το να υπογράψω ως ο βραβευμένος με Νόμπελ Jean-Paul Sartre».

Στ. Μάινα: «Αρόδου»- Εκδ.ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Ο Στέλιος Μάινας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου. Είναι καταξιωμένος ως  ηθοποιός στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αλλά και ως συγγραφέας.

 Ο Μιχάλης τα ξέρει τα νερά, όσο κι αν με τα χρόνια η μπούκα είχε αλλάξει. Ευτυχώς όλα πηγαίνουν κατ’ ευχήν και φτάνουν στο γουέτινγκ πόιντ χωρίς προβλήματα, ένα μίλι απ’ το καραμοσάλι της γέφυρας. Νύχτα πια, και η μύτη της Χερσονήσου Καουλούν δεσπόζει κατάφωτη. ..

Γεννημένος σ’ ένα καΐκι στη Μαύρη Θάλασσα, ο Μιχάλης μεγάλωσε με το αλάτι του πελάγου στις φλέβες του. Απ’ τα καΐκια των προγόνων του μέχρι τα γκαζάδικα, τα κάργκο και τα τζενεράλια, τα ταξίδια τον έφεραν μακριά, αλλά η θάλασσα του πήρε περισσότερα απ’ όσα του χάρισε…

Στο Χονγκ Κονγκ, καθώς παραγγέλνει ένα γαμπριάτικο κοστούμι στον παλιό του ράφτη, η ζωή του περνά σαν φευγαλέα αντανάκλαση στα νερά του λιμανιού. Λίγες μέρες απομένουν μέχρι να δέσει για πάντα το καράβι του. Έχει σχέδια, όνειρα, μα πάνω απ’ όλα έχει τη θάλασσα μέσα του.

Κι όταν κουβαλάς τη θάλασσα μέσα σου, κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποια θα είναι η τελευταία σου ρότα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών

 Το 1957 το Νόμπελ Λογοτεχνίας απονεμήθηκε στον Αλμπέρ Καμί . Λίγες ημέρες μετά ο συγγραφέας έσπευσε να γράψει μία επιστολή στο δάσκαλό του, γιατί ήταν εκείνος που ξεχώρισε το ταλέντο του. Ίσως χωρίς την ενθάρρυνσή του να μη γινόταν σπουδαίος συγγραφέας και δεν θα είχε τιμηθεί με Νόμπελ…

 

 19 Νοεμβρίου 1957

 Αγαπητέ Κύριε Ζερμέν

  Αφήνω την αναστάτωση που με περιτριγυρίζει αυτές τις μέρες να υποχωρήσει για λίγο, πριν σας μιλήσω από τα βάθη της καρδιάς μου. Μόλις μου δώσανε μια υπερβολικά μεγάλη τιμή, την οποία ούτε επιζητούσα ούτε επιδίωξα.

Αλλά όταν άκουσα την είδηση, η πρώτη μου σκέψη, μετά τη μητέρα μου, ήσασταν εσείς. Χωρίς εσάς, χωρίς το στοργικό χέρι που απλώσατε στο μικρό φτωχό παιδί που ήμουν, χωρίς τη διδασκαλία και το παράδειγμά σας, τίποτα απ’ όλα αυτά δε θα είχε συμβεί.

Δεν νομίζω ότι σημαίνει και πολλά αυτού του είδος η τιμή. Αλλά τουλάχιστον μου δίνει την ευκαιρία να σας πω τι υπήρξατε και ακόμα είστε για μένα, και για να σας διαβεβαιώσω πως οι προσπάθειές σας, η δουλειά σας, και η γενναιοδωρία που αφιερώσατε σε αυτήν, ακόμα επιζούν σε ένα από τα σχολιαρόπαιδά σας το οποίο, παρά τα χρόνια που πέρασαν, δεν έχει παύσει να είναι ο ευγνώμων μαθητής σας. Σας εναγκαλίζομαι με όλη μου την καρδιά.

Αλμπέρ Καμί

Νέο ξεκίνημα, νέες αναγνώσεις…

  

Στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμούπολης πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου η πρώτη για την νέα αναγνωστική περίοδο συνάντηση των μελών της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ», που φέτος συμπλήρωσε 20 χρόνια λειτουργίας της. Η συνάντηση είχε «επετειακό χαρακτήρα»  -παλιά και νέα μέλη ευχήθηκαν να συνεχιστεί η δράση της Λέσχης Ανάγνωσης για πολλά-πολλά χρόνια ακόμη- γι’ αυτό και πριν από τη συζήτηση γύρω από το βιβλίο της Χριστίνας Πουλίδου «ΠΕΡΑ» ΔΩΘΕ», έσβησαν τα κεράκια της τούρτας για τα 20ά γενέθλια!

Στη συνέχεια τα μέλη συζήτησαν, σχολίασαν, επισήμαναν αποσπάσματα από το βιβλίο που ξεχώρισαν, για να συμφωνήσουν τελικά πως το βιβλίο αυτό, που αναφέρεται στην Ερμούπολη της ακμής του 1840 και στη συνέχεια της αρχής παρακμής της, είναι πολύ αξιόλογο και καλό είναι να διαβαστεί από πολλούς αναγνώστες, ιδιαίτερα από όσους μένουν στην πόλη του Ερμή.

Για τη συνάντηση Οκτωβρίου συμφωνήθηκε να διαβαστεί το μυθιστόρημα «Το βιβλιοπωλείο με τις μαύρες γάτες» του Piergiorgio Pulixxi , εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Ένα αστυνομικό θρίλερ με πρωταγωνιστές τα μέλη  της Λέσχης Ανάγνωσης «Οι ντετέκτιβ της Τρίτης», γεμάτο εκπλήξεις και ειρωνεία. Ένα μυθιστόρημα που μιλάει για βιβλία και αποτίει φόρο τιμής στα κλασικά του είδους.

«20 χρόνια μιλάμε για βιβλία»

 

Συμπληρώνονται αισίως είκοσι χρόνια «παρουσίας» της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης «Μάνος Ελευθερίου»!

Ήταν Μάιος του 2006 όταν μια παρέα βιβλιόφιλων, άγνωστων έως τότε μεταξύ τους, συναντηθήκαμε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμούπολης και αποφασίσαμε τη δημιουργία Λέσχης Ανάγνωσης. Το «ταξίδι» μας ξεκίνησε με πρώτη επιλογή βιβλίου οι «Χαρταετοί πάνω από την πόλη» του Καλέντ Χοσεϊνί (εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ). Ένα μήνα μετά, τον Ιούνιο του 2006 έγινε η πρώτη συνάντηση…

Πέρασαν από τότε είκοσι ολόκληρα χρόνια ανελλιπούς λειτουργίας της Λέσχης Ανάγνωσης με μηνιαίες συναντήσεις και ανάγνωση βιβλίων επιλεγμένων από την ελληνική και ξένη βιβλιογραφία. Είκοσι χρόνια «περιπλάνησης» στις θάλασσες της λογοτεχνίας…

Σε λίγες μέρες -την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου, 7.30μμ, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμούπολης- παλιά και νέα μέλη θα ξεκινήσουμε τη νέα αναγνωστική περίοδο. Αντικείμενο συζήτησης το βιβλίο της Χριστίνας Πουλίδου «Πέρα δώθε» (εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ). Συνεχίζουμε με την ίδια πάντα όρεξη για διάβασμα και διάθεση για νέες λογοτεχνικές αναζητήσεις...

Η πρώτη μας συνάντηση είναι αφιερωμένη στη μνήμη τής εκ των ιδρυτών της Λέσχης  αείμνηστης κ.Phoebe -Τίνας για τους φίλους- με αφορμή τα 20 χρόνια λειτουργίας της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ.

Ένα νέο ταξίδι στον μαγικό κόσμο της λογοτεχνίας ξεκινά! Καλή μας αρχή!