«Φεβρουάριος»

Κωστής Παλαμάς, 
περιοδικό ΕΣΤΙΑ, 27 Φεβρουαρίου 1883 
(Απόσπασμα)

Απ’ το παράθυρο στα βάθη μακριά, 
ο κάμπος ξεχωρίζει, 
και φαίνεται η αποκριά 
μέσα στο δρόμ’ όλη βοή που τριγυρίζει 
Είν’ ο καιρός όπου τρελή γιορτάζ’ η χώρα, 
και σιέται η μυγδαλιά με κάλλη ανθοφόρα. 

Φτωχός ο κάμπος μας, μα όχι και γυμνός, 
αφού είν’ ασπροντυμένος. 
Μοιάζει με νιο που αχαμνός 
κι απ’ την αρρώστια κάτασπρος ειν’ ο καημένος. 
Στο δρόμο άμαξες, μεθύσι, προσωπίδες, 
και ρίχνει ο ουρανός βροχής ρανίδες. 

 Τι τάχα να είσαι θλιβερή, ψιλή βροχή, 
που αργά κι αγάλι ‘γαλι 
μας έρχεσαι την εποχή 
που τα νυφιάτικα η μυγδαλιά έχει βάλει; 
Η φύσις κλαίει τη χειμωνιά που την παγώνει, 
ή κλαίει από χαρά στο Μάρτη που σιμώνει; 

ΠΗΓΗ: https://itzikas.wordpress.com 

Η δύναμη των βιβλίων…

 «Καλώς ήρθατε στο βιβλιοπωλείο Χιόναμ-Ντονγκ» 

 Χουάγκ Μπόρουμ  -  (Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)

 

«Ένα μόνο πράγμα είχε στο μυαλό της.
Πρέπει να ανοίξω ένα βιβλιοπωλείο!

 Η Γιόνγκτζου έχει εξουθενωθεί. Τα έκανε όλα όπως έπρεπε: Σπούδασε, παντρεύτηκε ένα καλό παιδί, έπιασε μια καλή δουλειά κι έπειτα όλα κατέρρευσαν...
Σε ένα ξέσπασμα της στιγμής, η Γιόνγκτζου εγκαταλείπει την παλιά ζωή της, αφήνει πίσω την επιτυχημένη καριέρα της και ακολουθεί το όνειρό της: Ανοίγει ένα βιβλιοπωλείο! Σε μια γραφική γειτονιά της Σεούλ, η Γιόνγκτζου φτιάχνει ένα καταφύγιο για την ίδια και τους πελάτες της.
Από τον μοναχικό μπαρίστα και την καφεκόπτρια με τον δυστυχισμένο γάμο, έως τον συγγραφέα που βλέπει κάτι ιδιαίτερο στη Γιόνγκτζου, όλοι τους κουβαλούν απογοητεύσεις και πίκρες. Το βιβλιοπωλείο γίνεται ο τόπος όπου μαθαίνουν πώς να ζουν πραγματικά…»
Μια συγκινητική ιστορία για τη θεραπευτική δύναμη των βιβλίων και μια γλυκιά υπενθύμιση ότι ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις μια καινούργια αρχή.

 (ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ: Ένα βιβλίο «feel good», για να νιώσει ο αναγνώστης ευχάριστα και …χαλαρά!)

200 χρόνια Ερμούπολη…

(Με αφορμή την επέτειο των διακοσίων χρόνων από την ίδρυση της πόλης του Ερμή δημοσιεύουμε ένα μικρό απόσπασμα από την «Χρυσώ», καθώς και πληροφορίες για το αυτοβιογραφικό αυτό βιβλίο της γεννημένης στην Ερμούπολη συγγραφέως και ποιήτριας Ρίτας Μπούμη-Παπά.

Το βιβλίο αυτό, όπως και ο «Λουκής Λάρας» του Δημητρίου Βικέλα, «ο Καιρός των χρυσανθέμων», αλλά και το βιβλίο «Μια πόλη στη λογοτεχνία: Ερμούπολη» του Μάνου Ελευθερίου και μια σειρά άλλων με αναφορά στην ίδρυση και ανάπτυξη της Ερμούπολης, θα μπορούσαν να διανεμηθούν από τον δήμο στα σχολεία -έστω και την ύστατη στιγμή- προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία σε εκπαιδευτικούς και παιδιά να γνωρίσουν την ιστορία της πόλης τους! Ακούει κανείς;)

 

«Έτσι ήρθε η Χρυσώ, η μάνα μου, στην Ερμούπολη του 1886…

«Τότε η πολιτεία μας άνθιζε από εμπορική και ναυτική ακμή, πολιτισμό και πλούτο. Καινούργια πολιτεία, αστραφτερή με δρόμους πλακοστρωμένους που ανέβαιναν ακτινωτά από το κέντρο στους πυκνοκατοικημένους λόφους της με άσπρα σκαλιά.

 Αμφιθεατρικά χτισμένη, ξάφνιαζε με την ομορφιά της κάθε ξένο, ακόμα και τον πιο κοσμογυρισμένο, που την πρωτόβλεπε μπαίνοντας στο μεγάλο της λιμάνι. Ένα λιμάνι βουερό, γεμάτο πλοία με λογής-λογής σημαίες.

Κόσμος στους δρόμους κι οχλοβοή απ’ τις φωνές των βαρκάρηδων, των τσούρμων που ξεφόρτωναν και φόρτωναν τα καράβια, των καφετζήδων, των ψαράδων, των τελάληδων του λιμανιού. Μια βουή που άρχιζε απ’ τα ντόκια και συνεχίζονταν σ’ όλους τους δρόμους...»

 

Το βιβλίο "Η Χρυσώ" της Ρίτας Μπούμη-Παπά είναι ένα μυθιστόρημα που περιγράφει τη ζωή μιας γυναίκας, της Χρυσώς, με τρόπο που την παρομοιάζει με την άνοιξη, τον κήπο, κάτι ζωντανό και φωτεινό, και έχει λάβει θετικές αξιολογήσεις, χαρακτηριζόμενο ως μια "μυθιστορηματική βιογραφική εξομολόγηση" που εμβαθύνει στην ψυχή και την καθημερινότητα. 

Αφορά τη ζωή και τα βιώματα της γυναίκας-πρωταγωνίστριας, με έντονο το στοιχείο της προσωπικής εξομολόγησης, θίγοντας πιθανόν την κοινωνική της θέση και τις επιθυμίες της.

Οι αναγνώστες και οι κριτικοί το βλέπουν ως ένα τρυφερό και συγκινητικό έργο, που αναδεικνύει την ομορφιά και την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής.

Συνοπτικά, το βιβλίο "Η Χρυσώ" θεωρείται ένα αξιόλογο μυθιστόρημα που ξεχωρίζει για την ποιητική του διάθεση και μεταφέρει τον αναγνώστη στην κοινωνική, οικονομική ατμόσφαιρα της εποχής της μεγάλης ακμής της Ερμούπολης!

«Ηλεκτρονικό Αναγνωστήριο»

Online και εντελώς δωρεάν ανάγνωση χιλιάδων βιβλίων στο Ηλεκτρονικό Αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος!

Αν αγαπάς το διάβασμα, υπάρχει ένας ψηφιακός «παράδεισος» που μάλλον δεν έχεις ακόμη ανακαλύψει. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος φέρνει τον κόσμο των βιβλίων πιο κοντά από ποτέ μέσα από το Ηλεκτρονικό Αναγνωστήριο, μια online πλατφόρμα όπου μπορείς να διαβάσεις χιλιάδες τίτλους εντελώς δωρεάν, όποτε και όπου θέλεις.

Η δημιουργία και η λειτουργία του Ηλεκτρονικού Αναγνωστηρίου εντάσσεται στο πλαίσιο του «Σχεδίου Υλοποίησης Μετεγκατάστασης της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος» που εκπονείται με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Η γνώση σε ένα μόνο κλικ

Η είσοδος στο Ηλεκτρονικό Αναγνωστήριο γίνεται μέσα από το https://ereading.nlg.gr

Πηγή: https://www.dinfo.gr/

BookSyros: Όσοι …πιστοί (αναγνώστες), προσέλθετε!

«ΚΑΙ ΕΙΣ ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ!»

Εις αυτό το νέον έτος,
Βασιλείου εορτή,
ήρθα να σας χαιρετήσω
ψάλλων πρέπουσαν ευχή.
Να «καλη-ωρίσω» θέλω
τους ξενιτεμένους σας,
με καλό να τους ιδείτε
τους αγαπημένους σας!
Εύχομαι, λοιπόν, να ζείτε
ευδαιμόνως εις την γη,
το Βασίλειο τον Μέγα
να ΄χετε συνδρομητή!
Ο Βασίλειος ο Μέγας
να σας είναι βοηθός!
Και του χρόνου με υγεία
να ΄ρθω να σας ξαναβρώ!

(Συριανά κάλαντα πρωτοχρονιάς)

«Νύχτα Χριστουγεννιάτικη»

 
Ο Γεώργιος Δροσίνης, περιγράφοντας τα γεγονότα της νύχτας της Γέννησης, παρομοιάζει την πορεία προς τη Βηθλεέμ με την πορεία της ζωής, στη διάρκεια της οποίας ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται το φως του άστρου για να μη χάσει τον δρόμο του.

Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη λυγούν τα πόδια
και προσκυνούν γονατιστὰ στη φάτνη τους τ᾿ άδολα βόδια.
Κι ο ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα σταυροκοπιέται
και λέει με πίστη απ᾿ της ψυχής τ᾿ απόβαθα, Χριστὸς γεννιέται!

Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη κάποιοι ποιμένες
ξυπνούν από φωνὲς ύμνων μεσούρανες στη γη σταλμένες.
Κι ακούοντας Ωσαννά απ᾿ αγγέλων στόματα στο σκόρπιο αέρα,
τα διαλαλούν σε χειμαδιά λιοφώτιστα με τη φλογέρα.

Την άγια νύχτα τη Χριστουγεννιάτικη - ποιος δεν το ξέρει; -
των Μάγων κάθε χρόνο τα μεσάνυχτα λάμπει τ᾿ αστέρι.
Όποιος το βρει μες στ᾿ άλλα αστέρια ανάμεσα και δεν το χάσει,
σε μια άλλη Βηθλεέμ ακολουθώντας το μπορεί να φτάσει.

Γεώργιος Δροσίνης

 

Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού

Το παρακάτω κείμενο είναι ένα από τα τελευταία σημειώματα του Αντώνη Σαμαράκη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της UNICEF και παραμένει επίκαιρο: 

Ποτέ πια πόλεμος! 

"Τις τελευταίες νύχτες 

δεν βλέπω όνειρα, 

φοβάμαι πια να ονειρεύομαι" 

είπε το οχτάχρονο παιδί από το Κόσοβο. 

Το παιδί ξαναζούσε στα όνειρά του τον εφιάλτη του παράλογου πολέμου. Εμείς, πώς τολμάμε να ονειρευόμαστε; 
"Πόλεμος εναντίον του πολέμου". Άπειρες φορές έχει γραφτεί και ακουστεί αυτό το σύνθημα-σλόγκαν. Και όμως, ο πόλεμος ζει και βασιλεύει και τα πάντα σακατεύει:ανθρώπινες ζωές, δημιουργήματα της επιστήμης και της τεχνολογίας, πολιτιστική κληρονομιά, το περιβάλλον. 
 Εις τους αιώνας των αιώνων πόλεμος. Διαψεύστηκαν τραγικά οι ελπίδες που είχαμε ότι πόλεμος δεν θα ξαναγίνει ποτέ πια.