Γιατί διαβάζουμε;

(Τρεις τρόποι για να αγαπήσεις 
τη λογοτεχνία) 
Γράφει ο Πυθαγόρας Ελευθεριάδης 

 Με ρωτάνε συχνά πότε ξεκίνησα να διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία. Η αλήθεια είναι πως δε θυμάμαι ούτε το πρώτο μου βιβλίο ούτε την ηλικία. Το βιβλίο για εμένα ήταν πάντα ένας τομέας άρρηκτα συνδεδεμένος με τη ζωή μου. Πάντα χαιρόμουν με τα τετράγωνα πακέτα, ήξερα πως έκρυβαν μέσα τους ένα βιβλίο. Η σκέψη μου εκείνη τη στιγμή ήταν μία: Σε ποια ιστορία θα ενταχθώ; Σε ποια ζωή θα πάρω μέρος; Σε ποιο μέρος θα ταξιδέψω;
Με τη λογοτεχνία ταξιδεύω, σκέφτομαι, βελτιώνομαι, αποφορτίζομαι, μαθαίνω να αγαπώ και να απαιτώ, να συζητώ και να ακούω. Ποτέ δεν την συνέδεσα με τις σχολικές υποχρεώσεις. Αποτελούσε το πιο γρήγορο και οικονομικό ταξίδι, την τέλεια κλειδαρότρυπα τόσο για τις ζωές των άλλων όσο και για τη δική μου. 
Γιατί όμως οι νέοι πλέον δεν διαβάζουν τόσο; Γιατί συνδέουν το βιβλίο με την υποχρέωση; Γιατί φοβούνται να εξερευνήσουν τον εαυτό τους; Είναι αλήθεια πως ο εσωτερικός κόσμος αλλάζει πολύ πιο δύσκολα από τον εξωτερικό. Εξ ου και τα γεμάτα γυμναστήρια σε αντίθεση με τα «άδεια» (συχνά) βιβλιοπωλεία.
Πώς μπορεί όμως κάποιος να μυηθεί στη λογοτεχνία;
1) Τα προσωπικά ενδιαφέροντα. Μία συμβουλή που δίνω πάντα στους μαθητές μου είναι να ξεκινήσουν το ταξίδι τους με τη λογοτεχνία διαβάζοντας ένα βιβλίο που συνάδει με τα δικά τους ενδιαφέροντα. Π.χ μου αρέσουν οι πλανήτες; Το ποδόσφαιρο; Είναι καλό να επισκεφθώ ένα βιβλιοπωλείο και να ζητήσω ένα βιβλίο που θα αφορά το συγκεκριμένο θέμα (όχι όμως βιογραφία ή επιστημονική προσέγγιση αλλά ιστορία σχετική με το θέμα).

«Διαβάζοντας μαζί...»

“The Family Reading Project” 

 Την αποστολή δωρεάν έντυπου υλικού στα πλαίσια της δράσης «Διαβάζοντας μαζί…» – “The Family Reading Project” ανήγγειλε το Ελληνικό Τμήμα της IBBY-Κύκλος Παιδικού Βιβλίου.
Με στόχο την καλλιέργεια της αγάπης για το βιβλίο από τα πρώτα βήματα της ζωής με τη συμβολή της οικογένειας, το έντυπο υλικό είναι έτοιμο και θα διανέμεται δωρεάν σε σχολεία, βιβλιοθήκες και πολιτιστικούς φορείς.
Τα κείμενα έγραψε η συγγραφέας Maria Papayanni – Μαρία Παπαγιάννη (υποψήφια #HCAΑ2020, #HCAAgreeknominee και Πρέσβειρα Παιδικού Βιβλίου 2020) και την εικονογράφηση επιμελήθηκε η εικονογράφος Ίριδα Σαμαρτζή- Iris Samartzi (υποψήφια #HCAΑ2020).
 Το εισαγωγικό κείμενο έγραψε ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος -Vagelis Iliopoulos (Πρεσβευτής για το Παιδικό Βιβλίο 2018) και την μετάφραση έκανε η Κική Χατζοπούλου.
Η δράση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού).

Για δωρεάν αποστολή του υλικού σε ενδιαφερόμενους φορείς: ibbyreadandshare@gmail.com.
Σύντομα θα αναρτηθεί στον ιστότοπο του Ελληνικού Τμήματος www.greekibby.gr.

Πηγή: https://www.elniplex.com/ 
(«Τα πάντα για όσους ζουν με παιδιά»)

BookSyros: Με χαρά πληροφορούμαστε ότι με πρωτοβουλία της Δημοτικής  μας Βιβλιοθήκης το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί και στο νησί μας! Ελπίζουμε στη συμμετοχή μικρών και μεγάλων αναγνωστών!

«Οι ρετσίνες του βασιλιά»

Συγγραφέας: Ισίδωρος Ζουργός 
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ 

Κάποιο απόγευμα του φθινοπώρου, ένας ηλικιωμένος άντρας κάνει την εμφάνισή του στο χωριό. Μερικοί τον αναγνωρίζουν και ισχυρίζονται πως τον είχαν δει τον προηγούμενο χειμώνα να επιθεωρεί τις εργασίες στον πύργο, αυτόν που στέκεται στο τέρμα της μεγάλης ανηφόρας.
Βρισκόμαστε στην Ελλάδα στην εποχή της κρίσης, της ανεργίας και της νεανικής μετανάστευσης. Ο άντρας εγκαθίσταται στον πύργο, ένα εμβληματικό αρχοντικό, πατρικό της γυναίκας του που έχει πεθάνει. Ο Λεόντιος Έξαρχος είναι ένας καλοβαλμένος αστός που έχει υπερβεί την έβδομη δεκαετία της ζωής του, εύρωστος επιχειρηματίας με πλούτο εμπειριών, έχει ταξιδέψει σε κάθε γωνιά της γης και έχει συναναστραφεί ανθρώπους με ισχύ.
Ο Έξαρχος έχει τρεις κόρες από τις οποίες οι δύο διαπρέπουν στο εξωτερικό ενώ η μικρότερη ζει στην Αθήνα. Η παρουσία του στο μικρό χωριό γεννάει φήμες, όπως ήταν αναμενόμενο, οι οποίες εντείνονται απ’ τη στιγμή που γίνεται γνωστό πως αυτός ο άρχοντας με την αυταρχική συμπεριφορά και το γεμάτο πορτοφόλι έχει έρθει για να εγκατασταθεί κι όχι για να φύγει με τις πρώτες βροχές, τότε που το χωριό αρχίζει να ερημώνει.

«Το θείο δώρο…»

Ένα χριστουγεννιάτικο ποίημα 
του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι , 
μεταφρασμένο από τον Δημ. Τριανταφυλλίδη. 
Προσφορά του http://booksjournal.gr/ 

"Των Χριστουγέννων την παραμονή 
ο Θεός έστειλε έναν μικρούλη άγγελο στη γη: 
«Σ' ελατοδάσος σαν βρεθείς», 
είπε χαμογελώντας, 
«κόψε ένα έλατο και στο πιο μικρό γλυκό 
μικρό παιδί πάνω στη Γη, 
στο πιο ευαίσθητο και τρυφερό 
να το χαρίσεις, από Εμένα ενθύμιο». 

Στενοχωρήθηκε ο μικρούλης άγγελος: 
«Σε ποιον να το δώσω; 
Πώς θα καταλάβω ποιο απ' τα παιδάκια 
έχει την ευλογία του Θεού;» 
«Μόνος σου θα το καταλάβεις», απάντησε ο Θεός. 
Κι έφυγε ο ουράνιος επισκέπτης. 
Το φεγγάρι έφεγγε από ψηλά, ο δρόμος ήταν φωτεινός, 
σε πολιτεία τεράστια οδηγούσε… 

Από σπίτι σε σπίτι βιαστικά 
ο άγγελος άρχισε να περνά, 
για να βρει εκείνο το παιδί που πρέπει 
το έλατο του Θεού να χαρίσει. 
Όμορφα κι υπάκουα 
πολλά είδε παιδάκια, 
του Θεού το έλατο σαν έβλεπαν 
ξεχνούσανε τα πάντα κι έτρεχαν προς αυτό. 

Το ένα λέει: «Αξίζω το έλατο αυτό!» 
Ένα άλλο του φωνάζει: 
«Μη συγκρίνεσαι μ' εμένα, 
είμαι καλύτερος από σένα!» 
«Όχι, εγώ είμαι καλύτερη απ' όλους 
δικό μου είναι το έλατο αυτό!» 

Βιβλιοθήκη της γειτονιάς:

10 λόγοι να γραφτείς ! 
 (της Ηρώς Κουνάδη) 

 Κόντρα στη γενικευμένη γκρίνια ότι «δεν έχουμε βιβλιοθήκες στην Ελλάδα», αν γράψεις στο Google «δημοτική βιβλιοθήκη [το όνομα του Δήμου σου]» θα διαπιστώσεις με έκπληξη ότι βασικά αυτό που δεν έχουμε στην Ελλάδα είναι η κουλτούρα των βιβλιοθηκών. Βιβλιοθήκες μια χαρά έχουμε. Κι αυτοί είναι μερικοί καλοί λόγοι να γραφτείς σε αυτή που είναι κοντά σου.
1. Είναι πανεύκολο (και δωρεάν) Στις περισσότερες περιπτώσεις, το μόνο που χρειάζεσαι είναι η ταυτότητά σου, μια μικρή φωτογραφία, και ένας πρόσφατος λογαριασμός ΔΕΗ, ΟΤΕ ή κάτι σχετικό που να αποδεικνύει πως όντως μένεις στον συγκεκριμένο δήμο.
2. Θα βρεις βιβλία που δεν είχες σκεφτεί να διαβάσεις (ή είχες σκεφτεί και το είχες ξεχάσει) Λογοτεχνικοί θησαυροί δεν είναι μόνο οι πρόσφατες κυκλοφορίες που κατακλύζουν τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Μπορεί το επόμενο αγαπημένο σου βιβλίο να είναι μια έκδοση του 1980, που ανακάλυψες στα ράφια της βιβλιοθήκης και θυμήθηκες ότι κάποτε ήθελες να διαβάσεις.
3. Θα βρεις όμως και best sellers Μη νομίζεις πως στα ράφια των δημοτικών βιβλιοθηκών φιγουράρουν μόνο δερματόδετοι σκονισμένοι τόμοι με τα άπαντα των λογοτεχνών του περασμένου αιώνα. Μια χαρά θα βρεις και την Έλενα τη Φεράντε σου, και τον Νταν τον Μπράουν, και τον Αύγουστο Κορτώ σου, και τον Χόρχε τον Μπουκάι.
4. Θα διαβάζεις περισσότερο Γιατί αλλιώς είναι να αγοράσεις ένα βιβλίο και να το παρατήσεις στο κομοδίνο σου για μήνες, κι αλλιώς να ξέρεις ότι πρέπει να το επιστρέψεις σε δυο-τρεις εβδομάδες, γιατί θέλουν κι άλλοι να το διαβάσουν. Θα εκπλαγείς με το πόσο πιο συστηματικά (και γρήγορα) διαβάζεις τα βιβλία που δανείζεσαι από την βιβλιοθήκη.

«Φονικό στη μεγάλη εκκλησία»

Τεύκρος Μιχαηλίδης - Εκδόσεις «Πόλις»

 Κωνσταντινούπολη, 27 Δεκεμβρίου 537, ημέρα των εγκαινίων της Μεγάλης Εκκλησίας.
Ο Ιωάννης, στενός συνεργάτης των αρχιτεκτόνων της, βρίσκεται δολοφονημένος. Όλες οι ενδείξεις οδηγούν στη Θεανώ, πρώην σπουδάστρια στην Ακαδημία του Πλάτωνος και στενή φίλη του θύματος.
Ο Ευτόκιος, ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη συγκέντρωση και διάσωση των έργων του Αρχιμήδη, αναλαμβάνει να εξιχνιάσει την υπόθεση: είναι πράγματι ένοχη η νεαρή μαθηματικός ή μήπως έχει πέσει θύμα μιας καλοστημένης συνωμοσίας; Ιστορικά πρόσωπα, όπως η Θεοδώρα και ο Ιουστινιανός, και μυθοπλαστικοί ήρωες συναντιούνται και αλληλεπιδρούν για να ζωντανέψουν το κλίμα της μετάβασης από την Ύστερη Αρχαιότητα στον πρώτο βυζαντινό χρυσό αιώνα.
Η αρχαία φιλοσοφία πεθαίνει, κληροδοτώντας όμως στον καινούργιο κόσμο την κατακτημένη σοφία της: τη γεωμετρία και τη μηχανική της. Χωρίς αυτές, θαύματα όπως ο Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας δεν θα έπαιρναν ποτέ σάρκα και οστά. Στο προσκήνιο αυτής της ιδιόμορφης σύγκρουσης, ο μύθος εκτυλίσσεται μέσα από σκάνδαλα, καταχρήσεις, μισαλλοδοξία και, κυρίως, μέσα από την αιώνια πάλη για εξουσία.

Ισλανδία: Η χώρα των βιβλίων

Ένας στους δέκα έχει εκδώσει βιβλίο 

 Υπάρχει μια ισλανδική παροιμία που λέει «ad ganga med bok I maganum» και μεταφράζεται «κάθε άνθρωπος κυοφορεί ένα βιβλίο μέσα στο στομάχι του». Για του λόγου το αληθές, η Ισλανδία διανύει τη δική της, παρατεταμένη λογοτεχνική Αναγέννηση. Η παγωμένη νησιωτική χώρα στα βόρεια του Ατλαντικού εκδίδει τα περισσότερα βιβλία και έχει αναλογικά τους περισσότερους συγγραφείς από κάθε άλλο κράτος στον κόσμο.
Με πληθυσμό 320.000 και σχεδόν 32.000 να είναι συγγραφείς – ήτοι ένας στους δέκα κατοίκους – πώς μετά η Ισλανδία να μην είναι η χώρα με το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν ποσοστό έκδοσης και ανάγνωσης βιβλίων στον κόσμο;
...Φαίνεται ότι οι Ισλανδοί ανέκαθεν ήταν λογοτέχνες. Από τον 9ο μ.Χ. αιώνα, που κατοικήθηκε μονίμως το νησί, οι πρώτοι άποικοι ανέπτυξαν ιδιαίτερα την προφορική παράδοση στο τρίπτυχο ποίηση, μουσική, χορός.