Τον θυμάμαι να έρχεται το δείλι
δείχνοντας κουρασμένος!
Κι όπως καθόμαστε από τα πριν στο παραθύρι,
η αδελφούλα μου κι εγώ,
τρέχαμε και συναγωνιζόμαστε
ποιος στην αγκάλη του πιο γρήγορα θα πέσει!
Χαμογελούσε εκείνος, μας αγκάλιαζε
κι όλο χαρές κι οι τρεις αγκαλιασμένοι
τρέχαμε ν’ αγκαλιάσουμε τη μητέρα…
«ΣΕΙΡΙΟΣ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου