Ο άρχοντας των μυγών

Συγγραφέας: Γουίλιαμ Γκόλντιγκ 

Η ιστορία:   Μια παρέα παιδιών, από έξη έως δώδεκα ετών, βρίσκονται ναυαγοί σε ένα απομονωμένο τροπικό νησί, στην μέση του ωκεανού, αφού το αεροπλάνο που τους μετέφερε έπεσε κάτω, χτυπημένο. Βρισκόμαστε σε περίοδο πολέμου κι έτσι δικαιολογείται η ρίψη του αεροπλάνου. Στην αρχή τα παιδιά προσπαθούν να οργανωθούν για να επιβιώσουν, επιλέγοντας έναν αρχηγό ανάμεσά τους, που όπως συμβαίνει πάντα είναι ο πιο δυναμικός χαρακτήρας. Το νησί κρύβει μια ζούγκλα και η σκοτεινιά της βλάστησης γεννάει φόβους στα παιδιά ότι εκεί μέσα υπάρχει ένα Θεριό που στο εξής θα αποτελεί μια μόνιμη απειλή στην ύπαρξή τους. Σταδιακά όμως οι σκληρές συνθήκες της ζωής θα αποδιοργανώσουν την ομάδα, ενώ οι ανταγωνισμοί μεταξύ τους και οι ασυμφωνίες των χαρακτήρων θα τους οδηγήσουν σε αλληλοεξόντωση. Τα παιδιά πια έχουν περάσει από το στάδιο του πολιτισμού στη βαρβαρότητα. Το όνειρο των παιδιών ζήσουν ελεύθερα, χωρίς τους μεγάλους και τις πιέσεις τους, πάνω στο νησί θα καταλήξει σε εφιάλτη.

«Ό,τι αγαπώ, είναι δικό σου»

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου- 
Εκδ. ΨΥΧΟΓΙΟΣ) 

 «Τ’ ανοιχτά κι ελεύθερα πελάγη που οραματιζόταν η Θάλεια δέθηκαν με δίχτυα και αυστηρούς κανόνες ναυσιπλοΐας. Πέτυχε μεν να εισαχθεί στη Νομική της Αθήνας όμως δεν ήρθε μονάχη της στην πρωτεύουσα, καθότι μερίμνησε ο Χαρίδημος να την ακολουθήσει όλη η οικογένεια. 
Βάζοντας λυτούς και δεμένους κατάφερε να τον μεταθέσουν στην Αθήνα, όπου παλιότερα είχε αγοράσει τριάρι διαμέρισμα στο Κουκάκι. Αγνοούσε μάλιστα η Θάλεια την ύπαρξή του κι απόρησε για την προέλευση των χρημάτων. Αυστηρές οικονομίες ετών και δάνειο, της εξήγησε. 
Με τον Άνδη ανταμώθηκαν δεκαπέντε Οκτώβρη, προεόρτια των εκλογών. Την ώρα που πλήθη κατευθύνονταν προς την Πλατεία Συντάγματος μέσα σε έξαρση ενθουσιασμού και φωνάζοντας συνθήματα: Λαός, ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία και Αλλαγή, αλλαγή, λαϊκή συμμετοχή. 

Τρεις υποθέσεις για τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο

Πέρασαν είκοσι χρόνια από την πρώτη φορά που ο επιθεωρητής Μονταλμπάνο συστήθηκε στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό μέσα από το μυθιστόρημα του Αντρέα Καμιλέρι «Το σχήμα του νερού» - κυκλοφόρησε  από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ.

 Ο Αντρέα Καμιλέρι φωτογραφίζεται για την προβολή της ιταλικής έκδοσης του «Χαμόγελο της Αντζέλικα» Με αφορμή, λοιπόν, την επέτειο, θα ακούσουμε πάλι τη φωνή του βιολιού και θα νιώσουμε το άρωμα της νύχτας με θέα ένα εξαιρετικό σικελικό χάρτινο φεγγάρι. Ο εκδοτικός οίκος τοποθετεί ξανά στα ράφια των βιβλιοπωλείων τρία από τα έργα του συγγραφέα σε έναν τόμο.

Στην πρώτη ιστορία, «Η φωνή του βιολιού» («La voce del violino», 1997), πρωταγωνιστεί η Μικέλα Λικάλτσι, εντυπωσιακή, με φινέτσα και έμφυτη ευγένεια. Η γυναίκα θα βρεθεί νεκρή στη βιλίτσα που έφτιαχνε στην επαρχία Βιγκάτα. Ο επιθεωρητής μας θα βαλθεί με κάθε τρόπο να ανακαλύψει τον δολοφόνο της. Η ζωή της Μικέλα ξετυλίγεται, καθώς το έγκλημα εξιχνιάζεται, ενώ η πονεμένη φωνή ενός βιολιού ακούγεται τη στιγμή που ο δολοφόνος χάνεται αθόρυβα...

Το τιμόνι

(Από το βιβλίο «Ανδρέας Καρκαβίτσας, Άπαντα»    
Εκδ. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ )

 “Tο καράβι είναι κατασκεύασμα των διαβόλων. Έκαμαν ένα τρικούβερτο ξύλο κι εβγήκαν διαλαλητάδες σ’ όλη τη γη: Eμπρός ελάτε ψυχές στριμμένες, παθιασμένοι κόσμοι, μάτια κλεισμένα στο μυστήριο, ελάτε μέσα και θα το γνωρίσετε αμέσως! Kαι αμέσως τα μάτια τα κλειστά, οι παθιασμένοι κόσμοι, οι στριμμένες ψυχές έτρεξαν κοπάδι από της γης τα πέρατα, κατέβηκαν στην ακρογιαλιά, εμπήκαν στο καράβι. Tι τόπους θα χαρούν, τι χαρές θα γνωρίσουν, πόσα χρήματα θα βγάλουν στη στιγμή!

Eκεί προβάλλει κι ένα γεροντάκι ταπεινό και παραπονιάρικο.
― Nά’μπω μέσα κι εγώ; ρωτάει τον καπετάνιο.
― Έμπα, του λέγει εκείνος, έμπα μέσα και συ, έμπα σύνταχα.
― Nα πάρω και το ξυλάκι μου μαζί;
― Πάρ’ το το χάτσαλο.

Φόκνερ εναντίον Χέμινγουεϊ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΑΛΟΣΠΥΡΟΣ / http://www.kathimerini.gr/  

14 Απριλίου 1947. O Γουίλιαμ Φόκνερ έχει προσκληθεί να δώσει σειρά διαλέξεων στους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μισισιπή. Το πανεπιστήμιο προσφέρει στον Φόκνερ διακόσια πενήντα δολάρια με αντάλλαγμα τις αυθόρμητες σκέψεις, το απόσταγμα των εμπειριών και την αίγλη που τον συνοδεύει...
 Απαντώντας στην ερώτηση ενός εκ των φοιτητών αναφορικά με τη θέση του στην ιεραρχία των σημαντικότερων εν ζωή Αμερικανών πεζογράφων, ο Φόκνερ τοποθέτησε τον εαυτό του κάτω από τον Τόμας Γουλφ του αριστουργηματικού «Γύρνα σπίτι, άγγελέ μου», και πάνω από τον Ντος Πάσος, τον Χέμινγουεϊ και τον Στάινμπεκ. Πρόσθεσε επίσης ότι έβαλε τον Χέμινγουεϊ στην τέταρτη θέση διότι πίστευε ότι δεν διέθετε το απαραίτητο θάρρος. Ο Χέμινγουεϊ δεν συγχώρησε τον Φόκνερ για την αποστροφή του, ούτε όταν ο δεύτερος απολογήθηκε με δύο επιστολές στις οποίες διευκρίνισε ότι αναφερόταν στο συγγραφικό θάρρος του και όχι στο θάρρος του ως άνδρα, όπως είχε πιστέψει αρχικά ο Χέμινγουεϊ, όντας μονίμως ευαίσθητος απέναντι σε οτιδήποτε μπορούσε να πλήξει την προστατευμένη εικόνα του ανδρισμού του.

ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Απονεμήθηκε στον Μάκη Τσίτα

 Σε μια λαμπρή τελετή στο κατάμεστο Concert Noble των Βρυξελλών, πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες μέρες, η απονομή των Βραβείων Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 στον Έλληνα συγγραφέα Μάκη Τσίτα, για το μυθιστόρημά του «Μάρτυς μου ο Θεός» ( εκδόσεις Κίχλη), και σε 12 νέους πεζογράφους από ισάριθμες χώρες που συμμετείχαν στον διαγωνισμό.
Τα βραβεία απονεμήθηκαν από τον Επίτροπο για θέματα Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας & Αθλητισμού Tibor Navracsics και από την ευρωβουλευτή και Πρόεδρο της Επιτροπής Πολιτισμού & Παιδείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Silvia Costa, παρουσία του Υφυπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Sandro Gozi εκ μέρους της ιταλικής Προεδρίας. Επίσης, παραβρέθηκαν πολλοί εκπρόσωποι κυβερνήσεων, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τα βραβεία, που περιλαμβάνουν χρηματικό έπαθλο και τη δυνατότητα να επιδοτηθούν μεταφράσεις του βραβευμένου έργου σε άλλες γλώσσες, δόθηκαν σε νέους πεζογράφους, αλλά με παρουσία ήδη στα Γράμματα, από 13 χώρες που μετέχουν στο πρόγραμμα «Δημιουργική Ευρώπη».

"Έβενος, το Χρώμα της Αφρικής"

Ο Ρίτσαρντ Καπισίνσκι, ο "μαέστρος" του ρεπορτάζ, όπως είχε πει για αυτόν ο Γκάμπριελ Γκαρθία Μάρκες μέσα από τα βιβλία του υφαίνει με μοναδικό τρόπο τις περιπέτειες της ανθρώπινης ύπαρξης, της πολιτικής, της κουλτούρας σε κάθε σημείο της γης.
Στο βιβλίο του "Έβενος το χρώμα της Αφρικής" (εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ) περιγράφει με λογοτεχνικό τρόπο τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας των αφρικανικών εθνών και τις αιματηρές διαμάχες που έλαβαν χώρα εκεί.
Ο ίδιος υπήρξε ο πρώτος ξένος ανταποκριτής στην Πολωνία. Καταδικάστηκε τέσσερις φορές σε θάνατο, κόλλησε ελονοσία και φυματίωση, αποτύπωσε τις πιο μεγάλες στιγμές της ανθρωπότητας στον 20ό αιώνα.
Λαμπρός αφηγητής, οξυδερκής ρεπόρτερ και σαγηνευτικός παραμυθάς. Ποιος θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα τα μέρη από τα οποία περνούν, ζουν και δημιουργούν οι άνθρωποι;