Αθήνα: Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018!

Μεγάλη διάκριση, θα αφήσει θετικό αποτύπωμα... 

 Μια σημαντική διάκριση για την Αθήνα είναι γεγονός. Η UNESCO  ανακοίνωσε, από την έδρα της στο Παρίσι, ότι η Αθήνα ανακηρύχθηκε Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου για το 2018.
Με τον φάκελο υποψηφιότητας που κατέθεσε η ελληνική πρωτεύουσα επικράτησε των συνυποψηφίων της, ο αριθμός των οποίων, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, ανήλθε σε ύψη ρεκόρ.
Η ανακοίνωση της ανακήρυξης της Αθήνας έγινε από την κυρία Irina Bokova, γενική διευθύντρια  της UNESCO. Ο θεσμός της Παγκόσμιας Πρωτεύουσας του Βιβλίου ξεκίνησε το 2001 και η Αθήνα είναι η 18η πόλη που κατακτά τον τίτλο.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων που στοχεύουν στην ενίσχυση της πρόσβασης όλων των κατοίκων της πόλης στο βιβλίο (με ιδιαίτερη μέριμνα για τα παιδιά, τους πρόσφυγες και τους μετανάστες) θα ξεκινήσει στις 23 Απριλίου 2018, την ημέρα που γιορτάζεται διεθνώς το βιβλίο, και θα ολοκληρωθεί στις 23 Απριλίου του 2019.
Η πρόταση της Αθήνας περιλαμβάνει δράσεις που έχουν ως στόχο να κάνουν την ανάγνωση περισσότερο ορατή στην πόλη και αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς της, καθώς και φεστιβάλ, συνέδρια, εικαστικούς διαγωνισμούς, εκπαιδευτικά προγράμματα.

Η επιτροπή αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων (Advisory Board) αποτελείται από εκπροσώπους της UNESCO, της Διεθνούς Ομοσπονδίας Εκδοτών και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ενώσεων Βιβλιοθηκών. Εξετάστηκε μεγάλος αριθμός υποψηφιοτήτων και η πόλη της Αθήνας ξεχώρισε για την ποιότητα του προγράμματος που κατέθεσε, ενώ θετικά συνυπολογίστηκαν οι πολιτιστικές υποδομές της πόλης και η εμπειρία του Δήμου στη διοργάνωση διεθνών συναντήσεων.

 ΠΗΓΗ: http://www.thetoc.gr/politismos/

Χαρές και γέλια !

Από το Αναγνωστικό Β΄Δημοτικού 

«Τὸ σχολεῖο ὁλοένα γεμίζει ἀπὸ παιδιά.  Χαρὲς καὶ γέλια τώρα στὸ προαύλιο. Νὰ καὶ ἡ Κατῖνα, ἡ Φανή, ὁ Νῖκος, ὁ Κωστάκης. ῞Ολα τὰ καλὰ παιδιά. ῾Η γειτονιὰ τὰ καμαρώνει. Τὰ ἔχει σὰν δικά της παιδιά. ‘Η Νίνα φορεῖ τὸ ὡραῖο φορεματάκι της. Ἡ Κούλα ἦλθε μὲ ἄσπρη κορδελλίτσα στὰ μαλλιά.῾Ο Θανασάκης καμαρώνει τὴν καινούργια σάκκα του.
- Μοῦ τὴν ἀγόρασε ὁ πατέρας. Εἶναι ὅλη ἀπὸ δέρμα, Ἔχει καὶ κλειδί, ποὺ κλειδώνει καὶ ξεκλειδώνει, λέγει καὶ ξαναλέγει ὁ Θανασάκης.
Σὲ λίγο κτυπᾷ τὸ καμπανάκι. Τὰ παιδιὰ μαζεύονται στὴν αἴθουσα. Γίνεται ἡ προσευχή.

 Ὁ καλὸς Θεὸς τὰ εὐλογεῖ. Ὁ δάσκαλος χαίρεται, ποὺ τὰ βλέπει μαζεμμένα.
 - Καλῶς ἤλθατε, τοὺς λέγει, ἀγαπητά μου παιδιά. Δυόμισυ μῆνες ἔχομε νὰ ἰδωθοῦμε. Τώρα πάλι ξαναγυρίζομε ἐδῶ.
- Ὅπως, κύριε, γυρίζουν στὴ φωλιά τους τὰ χελιδόνια, λέγει ἡ Μαρίτσα.
- Ναί, παιδί μου. Ἐγυρίσαμε κι ἐμεῖς στὴ φωλιά μας, ὅπως τὰ χελιδόνια.
 Μαζὶ μὲ τὸν δάσκαλο, ποὺ ἐχάρηκε, γιατὶ ἦλθαν στὸ σχολεῖο τὰ παιδιά, ἐχάρηκε κι ἕνας ἄλλος.
Ξέρετε ποιός; Ὁ μπάρμπα-Φλῶρος, ποὺ πωλεῖ ζεστὰ ξεροψημένα κουλούρια.
 Ἅμα εἶδε, πὼς ἄνοιξε τὸ σχολεῖο, εἶπε χαρούμενος στἡ γυναῖκά του:
- Ἧλθαν, Μυρτούλα, πάλι τὰ παιδιά μας. Ἀπὸ αὔριο θ’ ἀρχίσωμε δουλειά. Ἐσὺ θὰ ζυμώνῃς κι ἐγὼ θὰ πωλῶ. Ἄς εἶναι δοξασμένος ὁ ἅγιος Θεός, ποὺ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ πεινάσωμε…»

(Ξεφυλλίστε για λίγο τις σελίδες του Αναγνωστικού της Β΄Δημοτικού με …ένα ΚΛΙΚ!
 Θα σας ταξιδέψει νοσταλγικά πολλά χρόνια πίσω… Για να θυμηθούμε οι μεγαλύτεροι και να γνωρίσουν οι νεότεροι…)

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !

Τρύγος

Γιάννης Ρίτσος 

 Ἄσπρα σπίτια, κάτασπρα, 
τὰ βερικοκιὰ τὰ κεραμίδια, 
γαλανὰ παραθυρόφυλλα, 
τ᾿ ἄλογα τὰ κανελιὰ μὲς στὸν αὐλόγυρο, 
τ᾿ ἄσπρα μὲς στὸ πράσινο, 
τὰ μπαλκόνια μάλαμα καὶ θάλασσα. 

Τὰ μουλάρια στὸν ἀνήφορο τῆς πέτρας, 
καὶ τὰ γαϊδουράκια μὲς στ᾿ ἀγκάθια, 
ψάθες καὶ μαχαίρια καὶ καλάθια μὲς στ᾿ ἀμπέλια 
γέλια. 

Δάχτυλα καὶ γόνατα, 
στήθια καὶ σαγόνια 
μὲς στὸ μοῦστο ματωμένα, 
κόκκινες φωτιὲς κι ἱδρώτας, 
στὶς κατηφοριὲς 
τὸ χρυσὸ κακάρισμα τῆς κότας. 

Κι ὅπως γαλανίζει τὸ βραδάκι, 
τὸ μαβί, τὸ βιολετί, 
νὰ κι ἡ Παναγιὰ στὴ δημοσιά, 
πλάι στὰ κάρα, στὰ κουδούνια, στὰ σταμνιὰ 
καὶ στὰ κλαδωτὰ μαντίλια, 
νά τη ἡ Παναγιὰ 
νὰ κρατάει στὴν ἀσημένια της ποδιὰ 
πέντε ὀκάδες κόκκινα σταφύλια. 

(Απολαύστε μελοποιημένο από τον Νίκο Μαμαγκάκη το ποίημα ΤΡΥΓΟΣ του Γιάννη Ρίτσου με τη μελωδική φωνή του Γιάννη Πουλόπουλου!)

"Σαν αδέλφια"

Η αλληλογραφία ενός Τούρκου διανοούμενου 
με έναν Ρωμιό δημοσιογράφο από την Πόλη 

Συγγραφείς: Αλέκος Παπαδόπουλος, 
                          Ιμπραχήμ Ντιζμάν
Εκδόσεις: Επτάλοφος, 2016 

 Είκοσι εναλλασσόμενες επιστολές που αναφέρονται σε όλα τα θέματα που αφορούν την Τουρκία και την Ελλάδα, ιδιαίτερα όμως τη μοίρα της ομογένειας της Πόλης. 

" ... Όταν στο σύμπαν συνομιλούν τα πάντα. Τα βουνά με τη θάλασσα, ο άνεμος με τα βράχια, τα δάση με τα ρυάκια. Ακόμη και τα δέντρα με τους καρπούς τους, δικαιολογημένα γεννάται το ερώτημα γιατί συχνά, συχνότατα, να μην επικοινωνούν οι άνθρωποι μεταξύ τους.
Επηρεασμένος από τη σκέψη αυτή ο Ιμπραχήμ Ντιζμάν συγγραφεύς και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, γράφει ένα γράμμα χωρίς συγκεκριμένο παραλήπτη, σαν ένα μήνυμα σε μια μποτίλια.
Και το γράμμα του καταλήγει, ύστερα από μια περιπλάνηση, στον παλαίμαχο Κωνσταντινουπολίτη δημοσιογράφο Αλέκο Παπαδόπουλο.
Αφήνοντας οι δύο τους κατά μέρος τις προκαταλήψεις, αρχίζουν να αλληλογραφούν, πάντοτε καλοπροαίρετα, για όλους, για όλα και για κάθε τι που αφορά την Τουρκία και την Ελλάδα, τους Έλληνες και τους Τούρκους και ιδιαίτερα τους Ρωμιούς της Πόλης, σήμερα, χθες και στο απώτερο παρελθόν.
Το συμπέρασμά τους, είναι ότι ο διάλογος και η επικοινωνία, μπορούν να προσφέρουν και προσφέρουν πάντοτε πολλά περισσότερα από ότι η σιωπή και ο μονόλογος, όπως δε γράφει σε ένα από τα βιβλία του ο διάσημος συγγραφέας Martin Gray, εφόσον μας καλύπτει ο ίδιος ουρανός, είμαστε καμωμένοι από το ίδιο υλικό και όλοι είμαστε άνθρωποι.

O λόγος όταν είναι αληθινός, μπορεί να βοηθήσει σαν ένα χέρι αδελφικό..."

Η ανάγνωση βιβλίων χαρίζει χρόνια

Ακόμα και μισή μέρα  προσφέρει στην υγεία των βιβλιοφάγων σημαντικά οφέλη παρατείνοντας παράλληλα το προσδόκιμο ζωής τους.
Η ανάγνωση βιβλίων όχι μόνο κάνει καλό στο μυαλό και στον ίδιο τον εγκέφαλο απομακρύνοντας την πιθανότητα εκδήλωσης άνοιας - κάτι ήδη γνωστό- αλλά συνδέεται και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής.
Οι άνθρωποι που διαβάζουν ένα βιβλίο έστω και για μισή ώρα κάθε μέρα (συνολικά 3,5 ώρες την εβδομάδα), μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά περίπου 20%, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Το όφελος από την ανάγνωση εφημερίδων και περιοδικών είναι πολύ μικρότερο.
 Μελέτη για βιβλιοφάγους 
 Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας Μπέκα Λέβι της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Γιέιλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ιατρικής «Social Science and Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για 3.635 ανθρώπους, συσχετίζοντας τις αναγνωστικές συνήθειες καθενός, με τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του σε βάθος 12 ετών.

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι...

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, ρώτησε τον κ.Κ η κορούλα της οικονόμας του, θα φέρονταν τότε πιο καλά στα μικρά ψαράκια; Σίγουρα, αποκρίθηκε εκείνος. Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έχτιζαν για τα μικρά ψαράκια στη θάλασσα τεράστια κλουβιά και θα έβαζαν μέσα διάφορες τροφές, φυτά καθώς και ζωντανά. Θα φρόντιζαν τα κλουβιά να ‘χουν πάντα καθαρό νερό και γενικά θα τα εφοδίαζαν με διάφορες εγκαταστάσεις υγιείνης. Όταν λογουχάρη ένα ψαράκι τραυμάτιζε την ουρά του, οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο μην τυχόν και ψοφήσει πριν την ώρα του.
 Έπειτα, για να μην μελαγχολούν τα ψαράκια, θα οργάνωναν κατά διαστήματα στη θάλασσα μεγάλες γιορτές, γιατί τα κεφάτα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα θλιμμένα. Τούτα τα μεγάλα κλουβιά θα είχαν βέβαια και τα σχολειά τους. Εκεί τα ψαράκια θα μάθαιναν να κολυμπάνε στο στόμα του καρχαρία. Θα έπρεπε λογουχάρη να μάθουν γεωγραφία, για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες, όταν αυτοί κάπου τεμπελιάζουν. Βέβαια, το σπουδαιότερο θα ήταν η ηθική διάπλαση των μικρών ψαριών.

Ένα ποίημα για τον Αύγουστο

Σκορπά το κλήμα γύρω τους χυμούς του 

Τρυγούν μέσα στ' αμπέλι τα σταφύλια. 

Κι' απ' τη γυρτή του μπαλκονιού μας γρύλλια, 

Μέσα στ’ απομεσήμερο τ' Αυγούστου, 

 Η μυρουδιά του πατημένου μούστου 

Στην κάμαρά μας μπαίνει την ανήλια, 

Κ' ηδονικά χαϊδεύει μου τα χείλια 

 Το κλήμα με τους ώριμους καρπούς του. 

 Τριγύρω μας απλώνει πονηρά 

Τη μέθη με τα φλόγινα φτερά. 

Δε φταίμε μεις αν μέσα στις καρδιές μας 

 Ξυπνούν αμαρτωλές οι επιθυμιές μας... 

Ζεστό τ' απομεσήμερο τ' Αυγούστου, 

Μεθυστικιά κ' η μυρουδιά του μούστου. 

 Χανιά 1917 - ΔΩΡΑ ΜΟΑΤΣΟΥ 

 Λίγοι γνωρίζουν την ποιήτρια Δώρα Μοάτσου (1895-1979), σύζυγο του Κώστα Βάρναλη. Πολλά χρόνια πριν την έκδοση της πρώτης της ποιητικής συλλογής (το 1927), η Μοάτσου συνεργαζόταν με το περιοδικό "Νουμάς", φιλολογικό όργανο των δημοτικιστών. Τον Ιούνιο του 1919, στο περιοδικό δημοσιεύτηκε ένα ποίημα που είχε γράψει η ίδια δυο χρόνια νωρίτερα στα Χανιά, εμπνευσμένο από τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού. Το ποίημα ήταν αφιερωμένο "Στ' αδέρφια μου Κ.Μ.-Χ.Λ.", όπως αναγραφόταν σχετικά…

 ΠΗΓΗ: http://ola-ta-kala.blogspot.gr/