«Περί ανέμων και θαυμάτων»

Λουκρητία Δούναβη – Εκδ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 

 Έξι κείμενα Περί ανέμων και επτά Περί θαυμάτων, ένα κράμα από παιδικές μνήμες και μεγαλίστικα καμώματα. Η θεατή και η αθέατη πλευρά καθημερινών, αληθινών συμβάντων, νοσταλγικών, συγκινητικών, τραγελαφικών.
Ένα ταξίδι σε τόπους και πρόσωπα, σιωπές που γίνονται φωνές και φωτιές, απώλειες που ξανακερδίζονται μέσ' από μια γραφή με ευαισθησία, ποιητικότητα και χιούμορ.

Ένα πρώτο «δείγμα-απόσπασμα» από το «μικρό περιβόλι» των αφηγήσεων της Λουκρητίας Δούναβη, που για άλλη μια φορά μάς ξαφνιάζει ευχάριστα με ένα ακόμη βιβλίο της…

 ΟΙ ΚΕΦΤΕΔΕΣ… 

«Πάει κι αυτός! Τι κατάλαβε; Μια ζωή να ξεραίνει το σκατό του για να μαζεύει τα φραγκοδίφραγκα –μέχρι και το σπίρτο το ‘κοβε στα δυο για να κάνει οικονομία. Πού να τα’ αφήσει ο γρουσούζης, άκληρος χωρίς παιδιά, ποιο το όφελος, μου λες; Θεός σχωρέσ’ τον! Αλλά να λέμε και του στραβού το δίκιο, η χήρα τον έκλαψε με την καρδιά της. Τώρα θα μου πεις, στ’ αλήθεια ή στα ψέματα, μόνο ο Θεός κι η ίδια το ξέρουν. .. Μαρή, γιατί δε μιλάς; Σαν αλλοπαρμένη είσαι! Πού ταξιδεύει ο νους σου;»

Mundal: Το νορβηγικό χωριό

που έχει περισσότερα βιβλία 
παρά κατοίκους!!! 

 Το Mundal στη Νορβηγία δεν είναι και η πολυπληθέστερη περιοχή της χώρας, αλλά αν είστε βιβλιόφιλοι, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα βαρεθείτε ποτέ εκεί. Σύμφωνα με το Travel+ Leisure, το Mundal αποτελεί σπίτι για περισσότερα βιβλία παρά ανθρώπους, ένα χαρακτηριστικό που την ξεχωρίζει από όλες τις άλλες περιοχές της χώρας (και όχι μόνο). Μάλιστα, έχει επάξια κερδίσει τον τίτλο «Το νορβηγικό βιβλιοχωριό». 

Το Mundal είναι μικρό, έχει μόνο 280 κατοίκους, αλλά διαθέτει μια εντυπωσιακά μεγάλη συλλογή μεταχειρισμένων βιβλίων, με σχεδόν 150.000 τίτλους διασκορπισμένους μέσα στους δρόμους και στα καταστήματα του χωριού. Δηλαδή τα βιβλία δεν περιορίζονται μόνο στα πολλά βιβλιοπωλεία: μπορεί κανείς να τα βρει σε εγκαταλελειμμένες στάσεις, σε μανάβικο, στο ταχυδρομείο, ακόμα και στην προβλήτα, όπου περιμένουν το πλοίο.

Το Mundal ξεκίνησε να γεμίζει τα ράφια με βιβλία το 1995. Αν μπορούσαμε να βάλουμε στη σειρά όλες τις βιβλιοθήκες που διαθέτει συνολικά η περιοχή, θα κάλυπταν πάνω από 2.5 μίλια απόσταση. 

Μόνο προσβάσιμο από θάλασσα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’90, το Mundal είναι ένα από τα πιο απομονωμένα βιβλιοφιλικά σημεία στη Γη. Αν και είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βρει κανείς ένα αναμνηστικό από την περιοχή, καθώς τέτοια μαγαζιά είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες μόνο κατά τη διάρκεια των θερμότερων μηνών από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβρη.

ΠΗΓΗ: https://www.newsitamea.gr/

"Οι σημειώσεις του φαροφύλακα"

Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης- Εκδ. ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ 

Άρτα 1928 Ο Ταξιάρχης Κουμπίνος, γεμάτος όνειρα και νιάτα, έρχεται από τη Λέσβο στο λιμάνι της Κόπραινας, για να υπηρετήσει στη θέση του φαροφύλακα, που υπάγεται στη δικαιοδοσία του Πολεμικού Ναυτικού. Ένα λιμάνι που σφύζει από ζωή, αλλά και κρύβει πολλά ένοχα μυστικά...
 Ο Ταξιάρχης με την ειλικρινή καρδιά του και τον ακέραιο χαρακτήρα του θα έρθει σφόδρα αντιμέτωπος με τα μικροσυμφέροντα της τοπικής κοινωνίας και των τοπικών παραγόντων που νέμονται τους καρπούς της παρανομίας, χάρη στην αδιαφορία των Αρχών.
Η σύγκρουσή του αυτή θα τον φέρει αντιμέτωπο ακόμη και με την άδικη φυλάκισή του για ένα έγκλημα που ουδέποτε διέπραξε. 
 Όμως, το μεγαλείο της ψυχής της κοπέλας του καφενείου, της Σοφίας, που θα αγαπήσει με την πρώτη ματιά, θα τον σώσει και το δίκαιο θα νικήσει. Μαζί της θα ζήσει έναν μεγάλο έρωτα, μιαν αγάπη που θα του χαρίσει το μεγαλύτερο δώρο της ζωής του, την κόρη του Κατερίνα. Ο Ταξιάρχης, μέχρι το τέλος του βίου του, θα κρατήσει το φως του φάρου αναμμένο, δείχνοντας τον δρόμο σε όλους κινδύνεψαν να χαθούν.

 BookSyros: Ένα ακόμη αξιόλογο βιβλίο του πολυγραφότατου Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη που με την αμεσότητα, τη γλαφυρότητα και την απλότητα του λόγου του καταφέρνει κι αυτή τη φορά να «καθηλώσει» τον αναγνώστη από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα.

«Δον Κιχωτικά…»

Σημειώσεις ενός δον Κιχώτη! 

 (Γράφει ο Αντώνης Δελώνης)* 

 "Προσωπικώς, έχω πικρή εμπειρία ως συγγραφέας βιβλίων. Τελευταίως αναγκάστηκα να εκδώσω μόνος μου δυο βιβλία, με δικά μου έξοδα, ελπίζοντας στη βοήθεια κάποιων φίλων. Φυσικά «μπήκα μέσα», αλλ’ αυτό είναι η μια πλευρά του λόφου: Η προσωπική! 
«Η άλλη πλευρά είναι πως σε μια εποχή που η Κρίση έχει χτυπήσει ανεπανόρθωτα το βιβλίο, υπάρχουν συγγραφείς που αντιστέκονται στην πλημμυρίδα των βιβλίων-ποταμών (βαρβαριστί best seller’s!) και θυσιάζουν εν γνώσει τους τις όποιες οικονομίες τους θέλοντας να κυκλοφορήσουν τις ιδέες τους, τις γνώσεις τους, τις ευαισθησίες τους σε όσο γίνεται πλατύτερο κοινό. 
Παρ’ όλα αυτά το βιβλίο, ως φορέας πολιτισμού ανθίσταται και όχι μόνον! 
 Αντιμετωπίζει έναν άλλο κίνδυνο: Το E-book! Το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή. Ο Δημοσθ. Κούρτοβικ ονομάζει ηρωική τρέλα (ΝΕΑ, 10-1-2015) όλη αυτή την ιστορία, αλλά το παρήγορο είναι πως βρίσκει πως υπάρχει μια αναμφίβολη ποιότητα, που μάλιστα έχει ευμενή ανταπόκριση, στα βιβλία που εκδίδονται από μικρούς εκδοτικούς οίκους, ενώ εμμέσως καταδικάζει και αυτό τον «πολτό» της Παρα-Λογοτεχνίας που κυκλοφορεί. 

OFF – «Η ζωή αρχίζει,

όταν κλείνεις το κινητό»

Garnier Stephane – Εκδ. Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ 

 92 καταστάσεις που το smartphone σας γίνεται τοξικό. 
 92 περιπτώσεις που το smartphone σας 
      δε σας χρησιμεύει σε τίποτα. 
 92 καλοί λόγοι για να το κλείσετε. 
 92 λύσεις για να το εγκαταλείψετε οριστικά! 

 Προτείνω να σηκώσουμε το κεφάλι από τις οθόνες μας, ν’ αρχίσουμε σιγά σιγά την αποτοξίνωση, εφαρμόζοντας κάποια τεχνάσματα σε καθημερινή βάση, να ξανανακαλύψουμε την ομορφιά της ζωής, της πραγματικής ζωής.
 Πολλές φορές παρατηρούσα τα άτομα της παρέας μου να έχουν καρφώσει το βλέμμα στις οθόνες τους και να χαμογελούν με το τελευταίο SMS που είχαν λάβει. Mιμούμενος τους άλλους, βρέθηκα κι εγώ απορροφημένος στο μεγάλο ψηφιακό τίποτα, μπαινοβγαίνοντας από μέιλ σε κοινωνικά δίκτυα, ειδήσεις, hashtags, SMS και κλήσεις.
 Έχει γίνει η ενασχόληση με το smartphone μας η αγαπημένη μας συνήθεια; Γιατί το έχουμε στο χέρι μας 24 ώρες την ημέρα; Είμαστε θύματα της τυραννίας του;

Και ο Θεός έπλασε τη μητέρα…

Πάολο Κοέλιο 

«Ο Θεός κάλεσε τον πιο αγαπημένο Του άγγελο και του παρουσίασε ένα πρότυπο μητέρας. Στον άγγελο δεν άρεσε αυτό που είδε.
- Εργαστήκατε πολύ, Κύριε, δεν ξέρετε πλέον τι κάνετε, είπε ο άγγελος. Κοιτάξτε! Φιλί ειδικό, που θεραπεύει όλες τις αρρώστιες, έξι ζευγάρια χέρια για να μαγειρεύει, να πλένει, να σιδερώνει, να φροντίζει, να ελέγχει, να καθαρίζει. Δε θα δουλέψει!
- Το πρόβλημα δεν είναι τα χέρια, αντέτεινε ο Θεός. Είναι τα τρία ζευγάρια μάτια που χρειάστηκε να βάλω: ένα, για να βλέπει το παιδί της πίσω από κλειστές πόρτες και να το προστατεύει από ανοιχτά παράθυρα, ένα άλλο, για να το κοιτάζει με αυστηρότητα, όταν πρέπει να του μάθει κάτι ουσιώδες και το τρίτο, για να του δείχνει διαρκώς τρυφερότητα και αγάπη, όση δουλειά κι αν έχει εκείνη!
Ο άγγελος εξέτασε το πρότυπο της μητέρας πιο προσεκτικά.

Τι θα ήμαστε χωρίς τα βιβλία;

«Ποτέ δεν είναι αργά για κάποιον να αρχίσει (ή να ξαναρχίσει) να διαβάζει. Η ανάγκη να ταυτιστεί το διάβασμα με μια ευχάριστη ασχολία είναι κοινή για κάθε ηλικία» James Patterson 

(Της Θεοδώρας Λουκανάρη-https://www.thessalonikiartsandculture.gr/vivlio/ ) 

 Σε ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε στο big think  ο γνωστός συγγραφέας James Patterson μας εξηγεί την σημασία της ανάγνωσης για παιδιά και ενήλικες.
Η περιγραφή που δίνει ο ίδιος στις προσπάθειες να αυξηθούν τα ποσοστά μικρών αναγνωστών σε πολιτείες των ΗΠΑ είναι το εξής απλό: «Είμαστε εδώ, για να σώσουμε ζωές»…
Σύμφωνα με τον Patterson, με το να κάνεις ένα παιδί να αγαπήσει την ανάγνωση χτίζεται μια προσωπικότητα που θα αγαπήσει τη γνώση, θα μείνει στο σχολείο και στην εκπαίδευση και τελικά θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που θα του δοθούν στη ζωή του. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να αποδώσει μέσω της δουλειάς του στον τόπο που ζει.
Γιατί, όμως, υπάρχει η τάση τα παιδιά να μην αγαπούν την ανάγνωση και να μην την εντάσσουν στα ενδιαφέροντά τους; Ο James Patterson τονίζει εδώ τη σημασία του να καταστήσει κανείς το διάβασμα και την λογοτεχνία προσιτά.

Ποιος θα έβρισκε ενδιαφέρον το διάβασμα, όταν αυτό ταυτίζεται με σχολικά βιβλία γεμάτα κανόνες που πρέπει απλώς να απομνημονευθούν και να εφαρμοστούν; Το πρόβλημα είναι πως τελικά η ανάγνωση περιορίζεται σε ένα σωρό πράγματα που μπορεί τα παιδιά να μη βρίσκουν ελκυστικά.