Φόροι... Φόροι... Φόροι...

Μια μέρα λέει ο Βεζύρης στο Χότζα που ήταν ο υπουργός του των οικονομικών
-Πήγαινε έξω και δες τι κάνει ο λαός μου, να μου πεις!
Πάει ο Χότζας γυρνάει του λέει:
-Βεζύρη μου, τους βλέπω γυρνάνε, ψωνίζουν, βγαίνουν καμμιά βόλτα, αλλά δεν μοιάζουν και πολυ ευχαριστημένοι!
-Βάλτους κι άλλους φόρους, Χότζα και μετά βγες πάλι έξω και πες μου τι γίνεται.
Βγαίνει ο Χότζας γυρνάει και λέει:
 -Βεζύρη μου, έχει αρχίσει μια αναστάτωση, δεν βγαίνουν πια τόσο έξω, δεν αγοράζουν όπως πριν και μοιάζουν αγριεμένοι!
 -Βάλτους κι άλλους φόρους και ξαναπές μου!
Πράγματι γυρνάει και του λέει:
-Βεζύρη , η αγορά χάλια, κανείς δε πουλάει κανείς δεν αγοράζει, διασκέδαση μηδέν, ο κόσμος έχει βγάλει κάτι μαχαίρια και τ΄ακονίζει με το μάτι αγριεμένο, αρχίζω και φοβάμαι!

Μιλήσαμε -ξανά- για βιβλία!

Μετά από «αναγκαστική σιωπή» 28 μηνών (!) λόγω πανδημίας, η «Λέσχη Ανάγνωσης Ερμούπολης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ»  δραστηριοποιήθηκε εκ νέου.

Στην πρώτη (ας το ελπίσουμε) μετά κορωνοϊόν συνάντηση, παλαιά και νέα μέλη, φίλες και φίλοι του βιβλίου συναντηθήκαμε στον φιλικό χώρο του cafe του ξενοδοχείου ΕΡΜΗΣ και μιλήσαμε για –τι άλλο;- βιβλία!

Δεκατέσσερις-δεκαπέντε αναγνώστες, άγνωστοι ως εκείνη τη στιγμή, βρήκαμε κοινό σημείο την αγάπη προς το λογοτεχνικό βιβλίο και νιώσαμε σαν να γνωριζόμαστε από καιρό!

Κύριο αντικείμενο της πρώτης αυτής συνάντησης ήταν το βιβλίο του Γιώργου Παπαδάκη «Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ» των εκδόσεων «Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ». Μικρό σε έκταση μυθιστόρημα που , παρά τις όποιες διαφορετικές προσεγγίσεις από όσους το διάβασαν, κέρδισε τη συμπάθεια των αναγνωστών που εκφράστηκαν με κολακευτικά λόγια τόσο για την ιστορία και την εξέλιξή της (απρόβλεπτη σε βαθμό κάποια στιγμή να …ξαφνιάζει!), όσο και για τη γλώσσα, το ύφος και την απλότητα των περιγραφών από το συγγραφέα. Χωρίς γλωσσικές ή άλλες …βερμπαλιστικές περιγραφές, με απλότητα και γλαφυρότητα περιγράφει πρόσωπα και χαρακτήρες, γεγονός που κάνει το διάβασμα του «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ» ευχάριστο, όσο κι αν η τελική –μη αναμενόμενη- κατάληξη δεν αφήνει συναισθήματα «ανακούφισης» ή «κάθαρσης» !

Η νέα αρχή για τη Λέσχη Ανάγνωσης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ» έγινε! Επόμενη συνάντηση ορίστηκε η ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ, 7μμ, στον ίδιο χώρο, του Cafeτου ξενοδοχείου ΕΡΜΗΣ. Αντικείμενο συζήτησης το βραβευμένο με το Prix du Livre Européen (Βραβείο Ευρωπαϊκού Μυθιστορήματος) βιβλίο του Χρήστου Χωμενίδη «ΝΙΚΗ», των εκδόσεων ΠΑΤΑΚΗ.

«Ο ταχυδρόμος»

Γιώργος Παπαδάκης

Εκδόσεις «Βιβλιοπωλείον της ΕΣΤΙΑΣ»

 

«…Πριν από πέντε χρόνια είχαμε βγει από τον πόλεμο. Η κοινωνία κρατούσε άγραφους νόμους και ήθελε να ξαναπιάσει το κουβάρι από κει που είχε κοπεί. Αυτό η Αθηνά δεν το πίστευε. Έλεγε πως ο πόλεμος ίσα ίσα έδωσε κύρος στη γυναίκα, γιατί έκανε τα ίδια πράγματα με τους άντρες, έπιασε όπλο, βγήκε στην αντίσταση, πολέμησε στο βουνό.

«Έχω μια ολόκληρη τσάντα γράμματα να δώσω», είπα ξαφνικά και πρόσθεσα: «Ξέρεις, οι μάνες που έχουν παιδιά στο στρατό, με περιμένουν κάθε μέρα στο κατώφλι του σπιτιού τους. Θαρρούν πως άμα είναι μέσα στο σπίτι, θα προσπεράσω και δεν θα τις βρω. Έτσι έκαναν και στον πόλεμο. Γι’ αυτές ο στρατός είναι πόλεμος…»

Ήπια τον καφέ. Σηκώθηκα μειδιώντας. Δεν σκέφτηκα καθόλου τον καιρό. Τα γράμματα που είχα στην τσάντα μου θα τα έδινα όλα, ακόμα κι αν έπρεπε να κολυμπήσω στους υγρούς δρόμους…»

 Ο ήρωας του βιβλίου, ένας ταπεινός ταχυδρόμος, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του, που διαδραματίζεται σε μια ορεινή κοινότητα της μεταπολεμικής Κρήτης. Ευαίσθητος παρατηρητής μιας σκληρής πραγματικότητας, ο ταχυδρόμος άγεται και φέρεται από την κοινωνία, από προξενιά με πλεκτάνες, από ατελέσφορες αγάπες, τέλος από έναν έγγαμο βίο με πολλά μυστικά και ψέματα - ώσπου κάποτε αφυπνίζεται και γίνεται ο ίδιος δράστης οδηγώντας την αφήγηση στην πλήρη ανατροπή της πλοκής και εκτινάσσοντάς την προς τη δραματική κάθαρση…

Η γλώσσα γίνεται και αυτή πρωταγωνίστρια του βιβλίου, επαναφέροντας με ορμή το ερώτημα περί της αυθεντικής λογοτεχνίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 BookSyros: Για το βιβλίο αυτό θα ανταλλάξουμε απόψεις στη συνάντηση της Λέσχης Ανάγνωσης την προσεχή Τετάρτη, 8 Ιουνίου, 7μμ, στο cafe του ξενοδοχείου ΕΡΜΗΣ. Όσες και όσοι είστε …πιστοί φίλοι του βιβλίου, είστε καλοδεχούμενες και καλοδεχούμενοι!

Ποια είναι τα οφέλη για την υγεία

 όταν διαβάζετε ένα βιβλίο;

 

Είστε από εκείνους τους ανθρώπους που διαβάζετε 

κάθε μέρα έστω και λίγο; Διαβάζετε για να χαλαρώσετε 

ή για να ταξιδέψετε σε "καινούρια μέρη";

Τότε τα οφέλη από το διάβασμα είναι πάρα πολλά!

1.Εκπαιδεύει τον εγκέφαλο μας

 Ένα από τα οφέλη της ανάγνωσης βιβλίων είναι ότι βοηθάει τον εγκέφαλό μας να λειτουργεί σωστά. Το διάβασμα αποτελεί μια καλή άσκηση για το μυαλό και το νου μας. Μπορεί να βοηθήσει τον εγκέφαλο μας να εκτελεί όλες τις λειτουργίες του πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Όταν διαβάζουμε, αναγκάζουμε το μυαλό μας να σκέφτεται περισσότερο και αυτό μπορεί να μας κάνει πιο οξυδερκείς. 

2. Προσφέρει ανακούφιση από το στρες

Το άγχος αποτελεί ένα παράγοντα κινδύνου που προδιαθέτει σε διάφορες επικίνδυνες καταστάσεις, όπως οι καρδιακές παθήσεις. Το διάβασμα όμως μας δίνει την ευκαιρία να ηρεμήσουμε και να περιορίσουμε το άγχος. Ειδικά η ανάγνωση βιβλίων φαντασίας πριν τον ύπνο, σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελεί μια δραστηριότητα που μας χαλαρώνει και μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε ο,τι μας στρεσάρει. 

3. Βοηθάει στην πρόληψη της άνοιας

Σύμφωνα με τους ειδικούς το διάβασμα μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Με το ουσιαστικό και προσεκτικό διάβασμα ενός εντύπου ή βιβλίου, βελτιώνεται αμέσως η ποιότητα του εγκεφαλικού ιστού. Κατά την ανάγνωση, ο εγκέφαλος τονώνεται και διεγείρεται. Η διέγερση αυτή που προκαλείται στον εγκέφαλό μας από τη μελέτη, αν συμβαίνει τακτικά, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη εγκεφαλικών διαταραχών συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Αλτσχάιμερ.

4. Καταπολεμά την αϋπνία

Το διάβασμα μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε την αϋπνία και να υιοθετήσουμε υγιείς συνήθειες ύπνου. Αν έχετε συνηθίσει να διαβάζετε βιβλία πριν κοιμηθείτε, τότε η συνήθεια αυτή συμβάλλει στη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού του σώματος σας και στέλνει το σήμα στον εγκέφαλο ότι ήρθε η ώρα να κοιμηθεί. Το διάβασμα λοιπόν μπορεί να σας βοηθήσει με αυτόν τον τρόπο να κοιμηθείτε ήσυχα και να ξυπνήσετε ανανεωμένοι το πρωί.

5. Βοηθάει στη συγκέντρωση

Οι άνθρωποι που αγαπούν να διαβάζουν εκπαιδεύουν το μυαλό τους να συγκεντρώνεται και να εστιάζει πιο εύκολα. Ο τακτικός αναγνώστης βιβλίων αποκτά σταδιακά την ικανότητα να έχει πλήρη προσοχή σε ό,τι κάνει, αλλά και να σκέφτεται πρακτικά, με αποτελεσματικό και αντικειμενικό τρόπο. Αναπτύσσει επίσης την ικανότητα λήψης αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων.

ΠΗΓΗ: https://www.athensmagazine.gr/

 

«Να θυμηθώ να παραγγείλω»

Στέλιος Μάινας – Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 

«Η αγαπηµένη µου Parker ήταν πάντα στις επάλξεις, ακαταπόνητη και συνεχώς ρέουσα, αλλά όταν οι σκέψεις σου έρχονται σε κύµατα, άναρχα, ακανόνιστα και άρρυθµα, κι όταν η µια φράση καβαλάει την άλλη, όπως ακριβώς ο αφρός από το µεγαλύτερο κύµα καβαλάει το µικρότερο καταπίνοντάς το, ε τότε… και ο ειρµός σου καταντάει ναυάγιο, κι όσο κι αν σου έρχεται να σκίσεις τις σηµειώσεις σου, πρέπει να συνεχίσεις να γράφεις για να επιβιώσεις…»

 Πάντα έβαζε προτεραιότητες στη ζωή της. Από μικρή. Από την πρώτη της επέμβαση, καταμεσής ενός χορταριασμένου οικοπέδου της παιδικής της ηλικίας, κρατώντας ένα σακουλάκι, επιτάχυνε τη διαδικασία της φύσης, γλιτώνοντας το μικρό γατάκι που υπέφερε από αυτό που η ίδια δεν άντεχε, τον πόνο…

Κι έτσι, μεγαλώνοντας αποφάσισε να γίνει γιατρός αναισθησιολόγος. Η διαχείριση του πόνου όμως την οδηγεί να ξεπεράσει τα όρια της ιατρικής ηθικής, θέτοντας το δίλημμα «ευεργέτης ή φονιάς;»
Πολύ σύντομα ακολουθούν η αποκάλυψη, η Νέμεσις και η τιμωρία, και το κελί της φυλακής, απ’ όπου η ηρωίδα αφηγείται την ιστορία της ζωής της.

Ο Στέλιος Μάινας καταπιάνεται με ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, εκείνο της ευθανασίας – ένα θέμα που δεν συναντάμε συχνά στη μυθοπλασία.

Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που δεν θ’ αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο. Ένα βιβλίο που για να ολοκληρωθεί, ο συγγραφέας αφιέρωσε δέκα ολόκληρα χρόνια. Ένα βιβλίο βαθιά υπαρξιακό που μιλά για τον πόνο και τη διαχείρισή του και προβληματίζει σοβαρά… 

Μια ιστορία που γοητεύει αλλά και προβληματίζει.

 Ο Στέλιος Μάινας γεννήθηκε στην Ερμούπολη Σύρου και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων (ξενοδοχειακές σπουδές) και αργότερα θέατρο στη Σχολή Βεάκη. Δούλεψε στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και στο θέατρο και έκτοτε συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους της Αθήνας και της περιφέρειας.

«Συλλέκτης Ιδεών»

Αντώνης Δελώνης (1935- Μάιος 2019)

Εκδόσεις «Νέος Αργοναύτης»

 «Κάθεται και λιάζεται σ’ ένα παγκάκι στην παραλία, κοντά στον Πύργο. Είναι ώρες δειλινού, εκεί που σμίγουν τα χρώματα της μέρας με τις ορμήνειες της νύχτας. Εμπιστεύεται την ψυχή του σ’ ένα γλάρο κι αυτός την ταξιδεύει στη ρέμβη του Θερμαϊκού. Ώρες περίεργες όπου οι ήχοι της πόλης αρχίζουν να χωνεύονται και να γίνονται σουρντίνα, ήχος μακρόσυρτος και μυστήριος. Ώρες που η Θεσσαλονίκη ζει στην εποχή μιας αλλόκοτης ηδονής, για όσους έχουν κάποια ευαισθησία να τη νιώσουν. Οι άλλοι τρέχουν πανικόβλητοι να απολαύσουν το βίντεό τους, να χωνευτούν σε μια καφετέρια, σ’ ένα σουβλατζίδικο... Αυτός περιμένει το γλάρο να φέρει την ψυχή του από τις παραλίες...» 

Δεκαέξι διηγήματα-ιστορίες περιλαμβάνονται  στο βιβλίο του Αντώνη Δελώνη , αυτού του «αιώνιου έφηβου» που μέχρι την «αναχώρησή» του δεν σταμάτησε  να μάς εκπλήσσει ευχάριστα γράφοντας κι εκδίδοντας.
Ιστορίες που ανατρέχουν στο χτες, επιστρέφουν στο σήμερα, «κρύβουν» μέσα τους το όραμα για τις μέρες που έρχονται

Δεκαέξι διηγήματα με μια διάχυτη μελαγχολία-παράπονο κάποιες φορές-που όμως τελικά αφήνουν αχτίδες αισιοδοξίας για τα μελλούμενα. Διηγήματα με διαφορετικούς φαινομενικά πρωταγωνιστές «ρομαντικούς, γραφικούς, εκκεντρικούς, φευγάτους ή και δον Κιχώτες», όπως διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Διαφορετικές αφορμές για τον καθένα, αλλά ουσιαστικά ΜΙΑ η αιτία: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!

Για τη μητέρα...

Κάθε παιδί παρακαλάει το Θεό

 νά ΄χει έναν άγγελο προστάτη κι οδηγό! 

Από ατυχίες και κακό να το φυλάει, 

να το προσέχει όταν κλαίει κι όταν γελάει! 

Σε κάθε κίνδυνο ν' απλώνει τα φτερά του, 

να νιώθει ασφάλεια στο παραστράτημά του! 

 Μα, όταν μεγάλο πια θυμάται τη ζωή του, 

βρίσκει πως πάντα κάποιος πόναγε μαζί του! 

Φύλακας ήταν στο πλευρό του νύχτα μέρα! 

Και με συγκίνηση "Σ' ευχαριστώ -λέει-Μητέρα! 

Με τα φτερά σου πάντα διάπλατα ανοιγμένα, 

Άγγελος ήσουν και παρέμεινες για μένα!" 

                                                                       Π. Λ.