Μάνος Ελευθερίου: 1938-2018

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

 Δεν είσαι συ το αίμα της φωτιάς 

 εσύ που ανοίγεις τη πληγή

 με το μαχαίρι την αυγή 

Ο ποιητής είναι παράθυρο ανοιχτό 

 στην εξουσία των καιρών 

 κι έχει τη μνήμη των νεκρών. 

Μιλά τη γλώσσα του Θεού 

 με τη φωνή του κεραυνού. 

 Μιλά τη γλώσσα του Θεού 

 κι έχει τα μάτια του παντού. 

 Δεν είσαι εσύ αυτός που με κρατά 

 με δυο μαχαίρια σταυρωτά 

 κι έχει στους ώμους του πουλιά. 

Ο ποιητής φοράει τον ήλιο στα μαλλιά 

 κι ανήκει χώρια καθενός 

 θάλασσα είναι κι ουρανός. 

Μιλά τη γλώσσα του Θεού 

 με τη φωνή του κεραυνού. 

 Μιλά τη γλώσσα του Θεού 

 κι έχει τα μάτια του παντού. 

 Λέσχη Ανάγνωσης ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ: Εδώ και 8 χρόνια(22 Ιουλίου 2018) ο αγαπημένος ποιητής- στιχουργός- λογοτέχνης Μάνος Ελευθερίου βρίσκεται στη γειτονιά των αγγέλων, πάνω σε ένα συννεφάκι για να παρακολουθεί από ψηλά την αγαπημένη του Σύρα με κείνο το γνωστό διακριτικό, αλλά γλυκό χαμόγελό του!
Όσο θα ακούμε τα τραγούδια του, θα ψιθυρίζουμε τους στίχους του και θα διαβάζουμε τα βιβλία του, ο Μάνος Ελευθερίου θα βρίσκει πάντα μια  θέση στην καρδιά μας!  

Μ. Καραγάτσης: Είναι το καλοκαίρι

 («Η μεγάλη χίμαιρα»-Εκδ. ΕΣΤΙΑ)

 

«Είναι το καλοκαίρι· τώρα που, ύστερ’ απ’ τους ανοιξιάτικους οργασμούς, μεστώνουν οι ορμές. Τα δόντια, καθώς δαγκώνουν τους καρπούς, λες και βουτάν σε χυμούς ανθρώπινου κορμιού.

Οι επίμονοι ιδρώτες σκορπάν οσμές γονιμικά ερεθιστικές. Τα λεύτερα κορμιά προσφέρονται στο χάδι του ανέμου, του ήλιου, του ματιού...

Είναι το καλοκαίρι. Οι άνθρωποι με μάτια ανήσυχα κοιτούν τους ορίζοντες, αναζητώντας το σύννεφο με τη βροχή· λαχταρώντας το δροσερό υετό, που θα τους λυτρώσει απ’ τις δυναμικές ατονίες τους. Με ψυχές λαφιασμένες γυρεύουν ένα παρήγορο ύπνο, που δε λέει να ‘ρθει.

Τα κρεβάτια είναι πολύ στενά, τα σεντόνια πολύ ζεστά, τα κορμιά πολύ υγρά. Η μέρα έρχεται γρήγορα, να ξεδιαλύνει τα πονηρά όνειρα· κι η νύχτα αργά, να χύσει βάλσαμο στις ανησυχίες. Είναι το καλοκαίρι…» 

 

Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού

Γιάννης Ρίτσος – Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

 

Όλος ο κόσμος γέμισε λουλούδια και πουλιά.

Ο κάμπος κουδουνίζει απ’ τις χαρούμενες φωνές τους.

Κουδούνια στους λαιμούς των γαϊδουριών. Κουδούνια στ’ αφτιά του ήλιου. Κουδούνια στην άκρη των φύλλων. Κουδούνια στις πλεξούδες των κοριτσιών.

Όλα χορεύουνε στο φως και κουδουνίζουν.

Κι ο παππούς βγήκε στη λιακάδα να πλέξει 

με χλωρά κλαδιά μικρά καλάθια,

για να μαζέψει κούμαρα κι αυγά περιστεριών.

ΚΑΝΑΜΕ τόπι εμείς κείνη τη σφαίρα που ‘χε ο δάσκαλος για το μάθημα της γεωγραφίας και την κυλάμε στον πράσινο κάμπο με τα μικρά χαμομήλια.

Τώρα είναι όλα φωτεινά και ρόδινα.

Εμείς το ξέραμε από πριν πως γρήγορα θα ‘ρχότανε το καλοκαίρι

κι ας μην το ‘γραφε το ημερολόγιο.

 

Ο γύρος του κόσμου με ένα σομπρέρο

  

Ιστορίες από 20 διαφορετικές χώρες μάς ταξιδεύουν στη μαγεία του ποδοσφαίρου και καταδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο αγγίζει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.

Η μέρα που ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου έπαιξε στις λάσπες ενός χωριού για χάρη ενός παιδιού, ο άνθρωπος που το ποδόσφαιρο τον έσωσε από μία γενοκτονία, ένα παιδί που βλέπει με τα μάτια της ψυχής, η πρώτη γυναίκα σταρ του ποδοσφαίρου που "μπορούσε να κάνει ό,τι κάνουν οι άντρες", ένας σκύλος που έγινε το σύμβολο μιας ομάδας...

Αυτές και πολλές ακόμα γνωστές και, κυρίως, άγνωστες ιστορίες για το πιο αγαπημένο παιχνίδι του πλανήτη, που, παρά τα όσα πιθανόν έχεις ακούσει, δεν είναι απλά 22 μαντράχαλοι που κυνηγάνε μια μπάλα σε κάτι χορτάρια.

"Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΑΣΘΕΝΗΣ"

 Alex Michaelides – Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

 

Πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ που έχει διαβαστεί από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο και φυσικά όχι «τυχαία»!

Η Αλίσια Μπέρενσον μία επιτυχημένη ζωγράφος ζει με τον σύζυγό της Γκάμπριελ, καταξιωμένο και περιζήτητο φωτογράφο μόδας. Ένα  βράδυ που επιστρέφει ο Γκάμπριελ στο σπίτι η Αλίσια τον πυροβολεί 5 φορές και από εκείνη τη στιγμή αρνείται να ξαναμιλήσει και οδηγείται σε ψυχιατρικό ίδρυμα.  Ο ιατροδικαστικός ψυχοθεραπευτής Θίο Φέιμπερ αναλαμβάνει προσωπικά να «ξεκλειδώσει» το μυστήριο της σιωπής της Αλίσια…

Το βιβλίο αυτό του Alex Michaelides συζητήθηκε και σχολιάστηκε στη συνάντηση των μελών της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ». Γενική ήταν η πεποίθηση, ότι πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα μυθιστορήματα που διαβάστηκε στις συναντήσεις της Λέσχης. Η περιγραφή των χαρακτήρων και κυρίως η απρόοπτη ανατροπή των δεδομένων της ιστορίας ήταν το «κερασάκι στην τούρτα», σημείο που ξάφνιασε, αλλά και εντυπωσίασε τους αναγνώστες! Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί μία και δύο φορές!

Για τον πατέρα…

 

 

Τον θυμάμαι να έρχεται το δείλι

δείχνοντας κουρασμένος!

Κι όπως καθόμαστε από τα πριν στο παραθύρι,

η αδελφούλα μου κι εγώ,

τρέχαμε και συναγωνιζόμαστε

ποιος στην αγκάλη του πιο γρήγορα θα πέσει!

Χαμογελούσε εκείνος, μας αγκάλιαζε

κι όλο χαρές κι οι τρεις αγκαλιασμένοι

τρέχαμε ν’ αγκαλιάσουμε τη μητέρα…

                                      «ΣΕΙΡΙΟΣ»

Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων

Δράσεις στην Καλλιμασιά Χίου

 

Το βιβλιοπωλείο «ΠΕΤΡΑ ΨΑΛΙΔΙ ΧΑΡΤΙ» στην Καλλιμασιά συμμετέχει και φέτος στη μεγάλη γιορτή των μικρών βιβλιοπωλείων όλης της χώρας.
Από τις 25- 30 Μαΐου, στα πλαίσια της εβδομάδας μικρών βιβλιοπωλείων η οποία πραγματοποιείται με τη συμμετοχή περισσότερων από 140 μικρών βιβλιοπωλείων σε Ελλάδα και Κύπρο, προσκαλεί το αναγνωστικό κοινό σε μια μεγάλη γιορτή αφιερωμένη στο βιβλίο, στη δύναμη της κοινότητας και τη χαρά της συμμετοχής.

Με θεματική «Bookstores  in Action – Ενεργά Βιβλιοπωλεία», η φετινή διοργάνωση αναδεικνύει τον ενεργό κοινωνικό και πολιτιστικό ρόλο των μικρών βιβλιοπωλείων στην καρδιά της γειτονιάς.
Πέρα από τις καθιερωμένες εκδηλώσεις, τα βιβλιοπωλεία φιλοξενούν συζητήσεις γύρω από κοινωνικά ζητήματα, διοργανώνουν δράσεις αλληλεγγύης, συλλογές βιβλίων και πρωτοβουλίες ευαισθητοποίησης.

Γι αυτή την εβδομάδα το βιβλιοπωλείο “ΠΕΤΡΑ ΨΑΛΙΔΙ ΧΑΡΤΙ” έχει προγραμματίσει δράσεις κι εκδηλώσεις προσαρμοσμένες στη θεματική, «Bookstores in Action – Ενεργά Βιβλιοπωλεία».

 

ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ: Πρόκειται για μια αξιόλογη και αξιέπαινη πρωτοβουλία των μικρών βιβλιοπωλείων και μακάρι να βρει μιμητές σε όλη την Ελλάδα, αλλά και το νησί μας!

Συνάντηση Λέσχης Ανάγνωσης

 

Την Παρασκευή 22 Μαΐου τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ» στην μηνιαία συνάντησή τους είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν και να σχολιάσουν τη συλλογή διηγημάτων της Καλλιόπης Αναστασάκη «ΔΙΑΦΑΝΕΣ ΚΛΩΣΤΕΣ».

Στη συνάντηση αυτή παραβρέθηκε και η συγγραφέας συμμετέχοντας στη συζήτηση και ανταλλάσσοντας σκέψεις όχι μόνο για το βιβλίο της, αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερα, καθώς και για τη σημασία των μαθημάτων δημιουργικής γραφής για τους επίδοξους συγγραφείς.

Οι εντυπώσεις των μελών για τις «ΔΙΑΦΑΝΕΣ ΚΛΩΣΤΕΣ» ήταν θετικές και οι παρατήσεις τους αρκετά εύστοχες, ειδικά γύρω από την νοσταλγική ατμόσφαιρα των ηρώων του βιβλίου, αλλά και για το μήνυμα ελπίδας κι αισιοδοξίας που αφήνει τον αναγνώστη να ανακαλύψει πίσω από τις αναποδιές και τις δυσάρεστες εμπειρίες που βίωσαν οι ήρωες της Καλλιόπης Αναστασάκη.

Αξίζει να αναφέρουμε, ότι η συγγραφέας έμεινε πολύ εντυπωσιασμένη από το επίπεδο και την ποιότητα των μελών και των σχολίων τους γύρω από το βιβλίο «ΔΙΑΦΑΝΕΣ ΚΛΩΣΤΕΣ» και υποσχέθηκε περεταίρω συνεργασία με τη Λέσχη Ανάγνωσης!

«Διάφανες κλωστές» - Διηγήματα

Καλλιόπη Αναστασάκη- Εκδόσεις «ΤΡΙ.ΕΝΑ»

 (Απόσπασμα από το διήγημα «Πλησιάζω τον Θεό»

ΠΗΓΗ: "Ο ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΥΚΛΑΔΩΝ"

«…Έτσι πέρασαν τα χρόνια μου σε μια στιγμή μέσα. Και τα είδα όλα. Άλμπουμ χάρτινα με τοπία εξώφυλλα να ακολουθούν στο άνοιγμα το ένα το άλλο. Πόσα πράγματα άγγιξα, πόσα μάτια συνάντησα, πόσα πρόσωπα γνώρισα, πόσες γεύσεις δοκίμασα, πόση αγάπη και πόση λαχτάρα… Όλα τα καλά κι ανάμεσά τους ο πόνος και η απόρριψη και η συντριβή και η απογοήτευση και ξανά από την αρχή της ελπίδας, τα θαύματα. Όμορφα ήταν…

Ευτυχισμένη είμαι. Ξυπνάω ακόμα με την ανάσα μου δυνατή. Αγκαλιάζω τις αγάπες μου και τους λέω τα μυστικά μου, γεύομαι απλά καθημερινά εδέσματα ψυχής και σώματος, σημειώνω τις πεθυμιές μου, κοιτάω τον καθρέφτη μου, χαμογελώ στο χτες και το αύριο σαν να είναι τώρα, περιμένοντας τη σειρά μου για να συναντήσω τον δικό μου Θεό…

Πόσο αγαπώ την κάθε μου στιγμή, την τόσο μεγάλη, την τόσο πλατιά, πλούσια, όμορφη, την τόσο αληθινή! Και τα βράδια, πώς έδωσαν τη θέση τους τόσο απλόχερα στα ξημερώματα!»

 «Διάφανες Κλωστές»: Είκοσι πέντε ιστορίες σαν ψίθυροι από στόματα που ήθελαν να μιλήσουν και τώρα επιτέλους ακούγονται.

 ΛΕΣΧΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ: Το βιβλίο της Καλλιόπης Αναστασάκη θα συζητηθεί και θα σχολιαστεί από τα μέλη της Λέσχης Ανάγνωσης Ερμούπολης «ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ» την Παρασκευή 22 Μαΐου, 7.30μμ, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Ερμούπολης με την παρουσία και της συγγραφέως.

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού

 (Ποίηση: Μάνος Ελευθερίου)

 

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού,

δέντρο του παραδείσου

στη ρίζα του ψηλού βουνού

φύτεψα την ευχή σου!

 

Κι απ’ την ευχή που φύτεψα,

βγήκε στο φως μια βρύση

κι απ’ τα σκοτάδια γύρισε

πουλί να κελαηδήσει.

 

Μάνα, το μάννα τ’ ουρανού

κι όνειρο που δε σ’ έχει

στείλε μου πάλι μιαν ευχή,

ο πόνος μου ν’ αντέχει!

 

(Το ποίημα είχε μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη)

Πρωτομαγιά 1944

 

Γιάννης Ρίτσος – Σκοπευτήριο Καισαριανής

Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού. Γνωρίζετε γιατί.

Γυμνοί, κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες που
η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο.
Ακούσατε ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα.
Είδατε τα πουλιά που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες
αγγίζοντας με τα φτερά τους τον ανατέλλοντα πυρφόρον.
Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ ανοίγουν στο μέλλον.
Εμείς μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνον θυμηθείτε το:
Αν η ελευθερία δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας
εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα . Γεια σας!

 

 

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου

 Στις 23 Απριλίου 1616 έφυγαν από τη ζωή δύο μεγάλα ονόματα των γραμμάτων: ο Ισπανός συγγραφέας του Δον Κιχώτη Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο άγγλος δραματουργός Ουίλιαμ Σέξπιρ. Με αφορμή το διπλό αυτό γεγονός, η UNESCO από το 1925 έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως  «Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου».

 Στην Καταλονία, την ημέρα αυτή εορτάζεται η Μέρα των Βιβλίων και των Ρόδων, μία τοπική παραλλαγή της Γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, που συνδυάζεται με την εορτή του προστάτη της περιοχής, Αγίου Γεωργίου. Με το σύνθημα «Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα», ο άνδρας θα χαρίσει στην αγαπημένη του ένα τριαντάφυλλο κι αυτή θα του το ανταποδώσει με ένα βιβλίο.

 Στο επίκεντρο των εκδηλώσεων, ο περίφημος δρόμος της Βαρκελώνης «Λα Ράμπλα», η πιο ζωντανή γωνιά της πόλης, «ο μόνος δρόμος, που δεν ήθελα να τελείωνε ποτέ», όπως είχε πει κάποτε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτιμάται ότι μόνο την ημέρα αυτή διακινούνται στην Βαρκελώνη 500.000 βιβλία και 4 εκατομμύρια τριαντάφυλλα.

 Στην Ελλάδα σε πολλές πόλεις πραγματοποιούνται εκδηλώσεις από βιβλιοπώλες, συλλόγους και φορείς για την προβολή του βιβλίου. Ευκαιρία, λοιπόν, να χαρίσουμε κι εμείς ένα βιβλίο –κι ένα τριαντάφυλλο- σ’ αυτούς που αγαπάμε!

 
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/17

Σουηδία: Επιστροφή στα βιβλία...

 (ΠΗΓΗ: https://www.tanea.gr/  )

 

«Έπειτα από μια μακρά περίοδο άκρατης ψηφιοποίησης στα σχολεία με tablets και φορητούς υπολογιστές  τα βιβλία επανέρχονται δυναμικά στη Σουηδία, που θεωρείται εδώ και χρόνια παγκόσμιο πρότυπο εκπαιδευτικού εκσυγχρονισμού, προσφέροντας πολύτιμα διδάγματα σε εκπαιδευτικούς, γονείς και κυβερνήσεις παγκοσμίως.

Ήταν οι ίδιοι οι μαθητές – και δη αγόρια – που ζήτησαν πίσω τα βιβλία. Ένιωθαν ότι οι οθόνες αποσπούν την προσοχή τους. «Θέλουμε ένα βιβλίο» είπαν. Καθώς τα σχολικά εγχειρίδια είχαν ήδη αποσυρθεί, οι δάσκαλοι τύπωσαν σελίδες εκπαιδευτικού υλικού και τις βιβλιοδέτησαν πρόχειρα, για να καλύψουν ένα κενό που αποδείχθηκε ουσιαστικότερο απ’ όσο είχε εκτιμηθεί.

 «Υπάρχουν παιδιά που μεγάλωσαν σε αυτό το «ψηφιακό» περιβάλλον και τώρα φοιτούν στο πανεπιστήμιο και δεν μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν σωστά» λέει στους «Times» η εκπαιδευτικός μαθησιακής υποστήριξης Μπίτε Λανγκ…

Το Υπουργείο Παιδείας επένδυσε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για την αγορά σχολικών βιβλίων, λογοτεχνικών τίτλων και την ενίσχυση βιβλιοθηκών.

Στις σχολικές αίθουσες, για πέντε λεπτά στην αρχή κάθε μαθήματος, οι μαθητές διαβάζουν ένα βιβλίο που έχουν επιλέξει από τη σχολική βιβλιοθήκη. Οι δάσκαλοι διαβάζουν φωναχτά στους μαθητές βιβλία….

Σε μια εποχή όπου η ψηφιοποίηση θεωρείται αυτονόητη, η Σουηδία δείχνει ότι η καινοτομία χωρίς μέτρο μπορεί να διευρύνει, αντί να γεφυρώσει, τα κοινωνικά χάσματα και ότι η επιστροφή στα βιβλία αποτελεί – σε αναζήτηση της κοινωνικής ισορροπίας και ισότητας – πολιτική επιλογή…»

 

«Ανάσταση»

Κ. Βάρναλη-Ποιητικά- Εκδ. ΚΕΔΡΟΣ

 

Άκου τον ξάστερο ουρανό, πώς οι καμπάνες σιούνε.
Όπου καρδιά, χαρμόσυνες λαχτάρες απαντούνε.

Ανάστασ’ είναι σήμερα. Παιδιά, γυναίκες, γέροι
κόκκινο αυγό στην τσέπη τους, χρυσό κερί στο χέρι.

 

Όσ’ άστρα ναι στον ουρανό, τόσα στον κάμπο κρίνα.
Όλ’ έχουνε στην καθαρή ψυχήν Απρίλη μήνα.

Της εκκλησιάς φουντώσανε δάφνη πολλήν οι στύλοι.
Ειρήνη! Ειρήνη! Φιληθήτε οχτροί μαζί και φίλοι.

Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

 Από το 1967, η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται σε όλο τον κόσμο στις 2 Απριλίου, την ημέρα γενεθλίων του Δανού παραμυθά, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Το 2026, την ευθύνη της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου έχει αναλάβει ο Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού Νεανικού Βιβλίου, ως το τμήμα της ΙΒΒΥ στην Κύπρο. Το μήνυμα έγραψε η βραβευμένη συγγραφέας και επί σειρά ετών Πρόεδρος του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου Έλενα Περικλέους, ενώ την αφίσα φιλοτέχνησε η σπουδαία Κύπρια εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου.

 «Φύτεψε ιστορίες, και ο κόσμος θα ανθίσει»

Μια φορά κι έναν καιρό γεννήθηκε ένα παιδί, που λαχταρούσε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών — που απλώς έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Το παιδί μεγάλωσε και άλλαξε, διάβασε και έγινε Δον Κιχώτης, πολεμώντας ανεμόμυλους·
Έγινε Αλίκη, που έδωσε ζωή στο θαύμα·
Έγινε Ρομπέν των Δασών, σώζοντας τα δάση·
Έγινε λύκος, που συγκέντρωνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.

 

Τα χρόνια πέρασαν, όμως ο κόσμος έμεινε ανέγγιχτος από την αλλαγή που κάποτε είχε ονειρευτεί.
Κι όμως — το παιδί κατάφερε να συναρμολογήσει έναν ολοκαίνουργιο κόσμο μέσα σε μια ανθισμένη αυλή, γεμάτη με ό,τι αγαπούσε η καρδιά.

Πέρασαν κι άλλα χρόνια.
Και καθώς τα βιβλία ψιθύριζαν σοφία στην ψυχή, το παιδί ήξερε τι έπρεπε να γίνει.

 

Όταν ήρθε το φθινόπωρο, η γη οργώθηκε και οι σπόροι φυτεύτηκαν.
Ήρθε ο χειμώνας.
Το παιδί περίμενε υπομονετικά να λιώσει το λευκό κάλυμμα που τρεφόταν από τη συντροφιά των εκκολαπτόμενων βιβλίων.

 

Ύστερα ήρθε η άνοιξη. Τρυφερά φύλλα πετάχτηκαν από τους βλαστούς.
Οι κορμοί πάχυναν, τα κλαδιά τεντώθηκαν, τα μπουμπούκια ξεπρόβαλαν.
Η ψυχή του παιδιού άνθισε, γεμάτη χρώματα και αρώματα.

Και το καλοκαίρι;
Ήταν η εποχή για τις βάρκες, η εποχή των ιστιοφόρων, των αερόστατων, των ποδηλάτων… η εποχή των ταξιδιών, μακριά και παντού. παντού!

 

Τώρα το παιδί ήξερε — χωρίς καμία αμφιβολία:
Αυτός ήταν ο τρόπος να αλλάξει τον κόσμο: να γίνει σπορέας.
Σπορέας μαγικών ιστοριών, που σπέρνει λέξεις, καλλιεργεί εικόνες, θερίζει θαύματα, ποτίζει τη φαντασία.

 

Κι έτσι οι ιστορίες άρχισαν να μεγαλώνουν και να απλώνονται.
Και μετά;
Το παιδί κλάδευε με αγάπη, χαρίζοντας ανθοδέσμες στους περαστικούς.
Ανθοδέσμες ειρήνης, ελπίδας, δύναμης και πίστης στο αδύνατο.
Ανθοδέσμες μικρών θαυμάτων, για τον καθένα και την καθεμιά.

 

Κάθε άνοιξη, στις δύο Απριλίου, οι ιστορίες που είχε σπείρει το παιδί έκαναν τον κόσμο να φλέγεται από άνθιση.
Α, και μέσα από τα εργαστήρια κηπουρικής, η σοφία του θερισμού περνούσε σε μικρούς και μεγάλους.

Και ο κήπος του παιδιού έγινε ο Κήπος της Αγάπης,
και η αυλή, η Αυλή των Θαυμάτων,
καθώς ο μάγος κρατούσε πάντα τη θέση του, ξετυλίγοντας κόκκινες κλωστές αφήγησης μέσα στον άνεμο.»

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

  

Η 21η Μαρτίου –ημέρα εαρινής ισημερίας και πρώτη ημέρα της άνοιξης- έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Με την ευκαιρία αυτή δημοσιεύουμε ένα σύντομο κείμενο της Ελληνίδας ποιήτριας Κικής Δημουλά για την ποίηση…

 

 «…Πιστεύω ότι η ποίηση βοηθάει, όσο το κερί που ανάβουμε μπαίνοντας σ' ένα έρημο καταργημένο ξωκλήσι, με φευγάτους όλους τους αγίους. 
 Ωφελεί όσους την αγαπούν, επειδή βρίσκουν εντός της μικρά κομματάκια από σκισμένες φωτογραφίες του ψυχισμού τους. 
 Περισσότερο και πιο σωστά ωφελεί εκείνους που πιστεύουν στη μαγεία της. Που δεν θέλουν να θέσουν τον δάκτυλό τους επί τον τύπον της κατανόησής της. 
 Ωφελεί, υπερκόσμια, εκείνον που την ασκεί και μόνον κατά τη διάρκεια της άσκησης, επειδή τότε μόνον τον βγάζει από το σώμα του, τον σταθεροποιεί σε μιαν αιώρηση απ' όπου αυτός παρακολουθεί, σαν σε χειρουργείο, τον προσωρινό θάνατο της μικρότητάς του. 
 Ωφελεί κυρίως τη γλώσσα. Την περισυλλέγει από τους μεγάλους κάδους της βιασύνης και τη μεταγγίζει με σέβας στο τόσο δα μπουκαλάκι του αγιασμού, μια γουλιά, όσο ακριβώς χρειάζεται να πιει η ουσία.
  Τέλος, η ποίηση ωφελεί όσο μια παυσίπονη σταγόνα σε έναν ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο…» 
 Κική Δημουλά 

«Μαλαματένια λόγια»

 Μάνος Ελευθερίου (12 Μαρτίου ΄38 –22 Ιουλίου ΄18)

Αυτοβιογραφική αφήγηση – Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 

«Το μόνο που θυμάμαι από τα χρόνια μετά το στρατό είναι η μανιακή μου επιμονή να γίνω καλύτερος στο γράψιμο, τίποτε άλλο –άρα, για να μη θυμάμαι σημαίνει ότι δεν μεγάλωνα- πήγαινα πίσω, πριν τη γέννησή μου –«σε χώρες αναμάρτητες» κλπ, τι πόνος, όμως, οι αναμνήσεις…

Γράφω πάρα πολύ δύσκολα. Βέβαια, θα μου πεις ότι έχω κάνει μια τεράστια εκδοτική δουλειά. Πράγματι. Αυτό σημαίνει ότι δουλεύω πολύ όλη μέρα. Τώρα τι έχει βγει απ’ όλη αυτή τη δουλειά, πόσο αξίζουνε αυτά τα πράγματα, δεν ξέρω!

 Δεν ξέρω αν όσα έγραψα θα ενδιαφέρουν τις επόμενες γενιές. Αν βρεθεί κάποιος  που θα βρει κάτι, ένα αποκούμπι ή θα του δώσω μια χαρά ύστερα από είκοσι, τριάντα χρόνια…

Γράφω για να έχω φίλους… Για να έχω αγάπη… Γράφω για να εξευμενίσω τον θάνατο, να μου δώσει ένα καλό τέλος…»

Ηχήστε οι σάλπιγγες!

  Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 έφευγε από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς...

«Εκείνη, την θλιβερή, για την πνευματική Ελλάδα, ημέρα (28-2-1943), στην κηδεία του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά, όταν όλα τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, το φέρετρο του έγινε λάβαρο, μια ρομφαία, ένα αιχμηρό σπαθί στο στήθος του κατακτητή. Και ο σκλαβωμένος ελληνισμός όρθωσε το ανάστημα του και μετέτρεψε την κηδεία σε μεγάλη αντιστασιακή εκδήλωση…»

Από νωρίς το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου πλήθος λαού άρχισε να συγκεντρώνεται στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας για να αποτίσει το ύστατο χαίρε στον μεγάλο ποιητή, αλλά και για να εκφράσει τα αντικατοχικά του αισθήματα.

Ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός  απήγγειλε το ποίημα Παλαμάς, που είχε γράψει τα χαράματα της 28ης Φεβρουαρίου προς τιμήν του μεγάλου ποιητή:

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές, 
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα... 
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές 
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα ! 

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό 
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα, 
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό, 
ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα; 

Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά, 
Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ' αστέρια, 
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά 
της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ' τον στα χέρια 

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας 
που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη, 
πες μ' ένα μόνο ανασασμόν: "Ο Παλαμάς !", 
ν' αντιβογκήσει τ' όνομά του η οικουμένη ! 

 Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές, 
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα... 
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές 
της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα ! 

ΠΗΓΗ: https://www.sansimera.gr/

Γ. Σουρής, «ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ»

 (Ανάρτηση ιστολογίου  http://booksyros.blogspot.com/ )

 

«Τι θέλει ο λαός αυτός ο αποβλακωμένος,

που μασκαράς ξεκάλτσωτος εβγήκε στο σεργιάνι,

κι εδώ κι εκείθε πιλαλά καταμουντζουρωμένος;

Δεν θέλει τίποτα, καλό μουντζούρωμα του φθάνει

Μουντζούρα για τη μούρη του και άλλο δεν γυρεύει,

ο ίδιος μασκαρεύεται αντί να μασκαρεύει.

 

Ποτέ τους Κυβερνήτας του δεν θέλει να πειράξει,

κι αν κάποτε με τ’ όνομα του κλέφτη τούς στολίζει,

όμως ως κάτω χαιρετά του κλέφτη το αμάξι,

και με τα δυο του γόνατα εμπρός του γονατίζει.

Έπειτα ο κυρίαρχος έχει κι αυτή τη χάρη,

να τρέμει για τη φυλακή, να φεύγει το στιλιάρι.

 

Μπορεί να μουντζουρώνεται με τιγανιού μουντζούρα,

να γίνεται και γάδαρος, να σέρνεται, να σέρνει,

αλλ’ όχι να φορεί ποτέ και άρχοντος φιγούρα….

δεν αγαπά να δέρνεται, δεν αγαπά να δέρνει.

Αφού αφήνει φανερά καθένας να τον κλέβει,

τι θα κερδίσει τάχατε και αν τους μασκαρεύει;