« Η Ελλάδα του Ελύτη»

 Ευκαιρία μελέτης, λογισμού και ονείρου η επέτειος των διακοσίων χρόνων ύπαρξης του Νεοελληνικού Κράτους. Σε μια τέτοια διαδικασία ή διεισδυτική σκέψη του Οδυσσέα Ελύτη είναι πολύτιμη.

Τα εκατόν τριάντα επιλεγμένα αποσπάσματα πεζού λόγου του Ελύτη, που περιλαμβάνει το βιβλίο «Η Ελλάδα του Ελύτη», εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ, διαμορφώνουν μιαν άλλου είδους πατριδογνωσία. Η Ελλάδα, η Ιστορία του ελληνισμού, η ελληνική γλώσσα, η ελληνική θάλασσα - το Αιγαίο, η ελληνική φύση, η ελληνική τέχνη και η ελληνική πραγματικότητα αποτελούν τους επτά επιμέρους θεματικούς άξονες των κειμένων.
Ο Οδυσσέας Ελύτης αποσαφηνίζει, προτρέπει, καταγγέλλει και μας δίνει το μίτο μιας νοητής περιπλάνησης στα μονοπάτια ιδεών και αισθήσεων της χώρας μας, όπως την είδε και την έζησε ο ίδιος, που δεν φοβήθηκε να δηλώσει Έλληνας "οργανικά, ψυχολογικά, αισθησιακά, ακατανίκητα"!

«Το μικρό αυτό βιβλίο αποτελεί μια αναψηλάφηση του ελληνικού λογισμού του Οδυσσέα Ελύτη, μια εξαιρετική επιλογή κειμένων που διεγείρουν τη σκέψη, και συγχρόνως μια ανυψωτική συνάντηση με τον λόγο του ποιητή, που επιμένει να μας προσκαλεί σε μια συνομιλία με τις ρίζες μας, το ήθος του ελληνισμού και τη γοητεία της ποιητικής του οπτικής που έχει «αντίκρισμα στην Ελλάδα την παντοτινή». (Τέσυ Μπάιλα, bookpress.gr)

«Μαλαματένια λόγια»

Τρία χρόνια χωρίς το Μάνο…

 «Γράφω για να έχω φίλους. Για να ‘χω αγάπη. Γράφω για να εξευμενίσω το θάνατο, να μου δώσει ένα καλό τέλος.»

Μάνος Ελευθερίου (12 Μαρτίου 1938 – 22 Ιουλίου 2018)

 

«…Η γενιά του ’90 και μετά δεν κατάφερε να κάνει δικό της πολιτικό τραγούδι. Ίσως δεν βρίσκουν στίχους και στόχους. Αλλά αυτοί που γράφουν στίχους και κάνουν τις μελωδίες θα έπρεπε ειδικά τώρα, που βρισκόμαστε σε πόλεμο –δεν είναι πόλεμος με όπλα, αλλά είναι οικονομικός πόλεμος- να γράψουν πολιτικό τραγούδι. Δεν καταλαβαίνω τι περιμένουν οι νέοι για να γράψουν πολιτικό τραγούδι. Να κρεμαστεί στις πλατείες η μισή Ελλάδα;

…Από την άλλη πλευρά, ένας νέος συνθέτης δεν μπορεί να γράψει για τον άνεργο, τον φτωχό, για τους λαϊκούς ανθρώπους. Διότι ο καλοκαθισμένος άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται να ακούσει τα προβλήματα εκείνου  που υποφέρει. Ο καλοκαθισμένος θέλει μόνο να ακούσει ό,τι έχει σχέση με τους έρωτές του, τίποτε άλλο. Το θέμα είναι: Μπορούν οι νέοι συνθέτες των είκοσι, εικοσιπέντε ετών να πιάσουν τον παλμό των ανθρώπων του σημερινού περιθωρίου;  

… Στο βαθμό που έπιασα τον παλμό κάποιων ανθρώπων, αυτό έγινε επειδή είχα ορισμένα σήματα που μου έστελναν. Σήματα SOS από ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων και από μεμονωμένα άτομα. Μου μετέφεραν την εμπειρία τους και πάνω εκεί έγραφα και τα κοινωνικά τραγούδια και τα πολιτικά. Έτσι έγραψα τραγούδια, με σήματα από κάστες ανθρώπων παραδαρμένων…»

(Από το βιβλίο «Μάνος Ελευθερίου – Μαλαματένια λόγια»  Εκδόσεις  ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ)

Αλμπέρ Καμί: Το καλοκαίρι...

«Απέραντη θάλασσα, η θρησκεία μου 

μαζί με τη νύχτα!» 

 Και μόνοι με τον ορίζοντα. Τα κύματα έρχονται απ’ την αόρατη Ανατολή, ένα ένα, υπομονετικά. Φτάνουνε μέχρις εμάς και πάλι υπομονετικά φεύγουν προς την άγνωστη Δύση, ένα ένα. Ατέλειωτη πορεία που δεν άρχισε ούτε τελείωσε ποτέ… Ποτάμια μικρά και μεγάλα περνούν, η θάλασσα περνά και μένει. Έτσι θα ‘πρεπε ν’ αγαπώ, πιστά και φευγαλέα. Σμίγω με τη θάλασσα (…).
 Μερικές νύχτες που η γλυκύτητά τους παρατείνεται, ναι, μπορούμε άφοβα να πεθάνουμε τότε, ξέροντας πως τούτες οι νύχτες θα ξανάρθουν ύστερα από μας πάνω στη γη και στη θάλασσα. Απέραντη θάλασσα, πάντα οργωμένη, πάντα παρθένα, η θρησκεία μου μαζί με τη νύχτα! Μας πλένει και μας χορταίνει στα στείρα αυλάκια της, μας ελευθερώνει και μας κρατάει ορθούς (…).

"Μικρός Ναυτίλος"

"Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του. 

Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια. Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα: δυο παντελόνια, τέσσερα πουκάμισα, κάτι ασπρόρουχα. Δίπλα, η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. Xάμου, στ’ άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δυο μου σάνταλα. Έχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο. 

 Γεννήθηκα για να ‘χω τόσα. Δεν μου λέει τίποτε να παραδοξολογώ. Aπό το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Mόνο που ‘ναι πιο δύσκολο. Kι από το κορίτσι που αγαπάς επίσης φτάνεις, αλλά θέλει να ξέρεις να τα’ αγγίξεις οπόταν η φύση σού υπακούει. Kι από τη φύση – αλλά θέλει να ξέρεις να της αφαιρέσεις την αγκίδα της....»

Οδυσσέας Ελύτης «Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ» 

εκδ. ΙΚΑΡΟΣ

Στο πάρκο με τις νεραντζιές…

 ( Ιωάννα Αργυρού–Εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ ) 

Τι θα έκανες αν η μητέρα σου επέμενε να ξεχωρίζεις πάντα στο σχολείο αλλά εσύ ονειρεύεσαι κάτι άλλο; Αν αγαπάς το φλάουτο αλλά ντρέπεσαι να παίξεις μπροστά σε κοινό; Αν οι χωρισμένοι γονείς σου προσπαθούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους;  Αν η παρουσία σου ανάμεσα στους συνομήλικους σου περνά απαρατήρητη;

Η Λίζα και ο Έκτορας, δυο δεκατετράχρονοι έφηβοι, παιδιά χωρισμένων γονιών, ζουν στην ίδια γειτονιά και παλεύουν να αποκτήσουν τη δική τους φωνή και ταυτότητα.  Στην προσπάθειά τους αυτή πέφτουν συχνά, αλλά δεν τα παρατούν. Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν όταν ο πατέρας της μιας και η μητέρα του άλλου γνωρίζονται. Πώς θα αντιδράσουν; Και πώς θα εξελιχθούν οι σχέσεις και οι ισορροπίες μεταξύ των τεσσάρων ηρώων; Όταν όλα μοιάζουν να αλλάζουν και το μόνο σταθερό σημείο αναφοράς είναι ένα πάρκο με νεραντζιές;

Μια ιστορία ενηλικίωσης γύρω από τη φιλία, την οικογένεια και τα όνειρα που γίνονται πραγματικότητα.

Ένα μυθιστόρημα για την δύναμη της προσπάθειας, της αλλαγής και της συμφιλίωσης με τον εαυτό μας.

Βραβεία Πούλιτζερ 2021

Οι νικητές των φετινών βραβείων Πούλιτζερ, της υψηλότερης διάκρισης στα έντυπα μέσα ενημέρωσης, ανακοινώθηκαν, όπως κάθε χρόνο, από το πανεπιστήμιο Κολούμπια.

 *Στις δημοσιογραφικές κατηγορίες κυριάρχησε η εφημερίδα «New York Times», με τέσσερα βραβεία: Δημοσιογραφικής Έρευνας, Επεξηγηματικού Ρεπορτάζ, Διεθνούς Ρεπορτάζ και Αρθρογραφίας. Το βραβείο Διεθνούς Ρεπορτάζ κέρδισε ο Ντέιβιντ Μπαρμπόζα για την έρευνά του σχετικά με τη διαφθορά στα υψηλότερα κλιμάκια της κινεζικής κυβέρνησης. Η Δημοσιογραφική Έρευνα που βραβεύτηκε αφορά το σκάνδαλο δωροδοκίας της Wal-Mart με σκοπό να κυριαρχήσει στη μεξικανική αγορά.

*Το βραβείο για το Εσωτερικό Ρεπορτάζ ήταν η μεγαλύτερη έκπληξη των φετινών, 97ων Πούλιτζερ, καθώς δόθηκε σε ένα μικρό ιστότοπο, το «Inside Climate News» για την κάλυψη της κηλίδας στον ποταμό Καλαμαζού το 2010.

*Το «Associated Press» κέρδισε το βραβείο για την φωτογραφική κάλυψη Έκτακτης Είδησης με την δουλειά των φωτογράφων του στη Συρία, ενώ το βραβείο Έκτακτης Είδησης δόθηκε στην εφημερίδα Denver Post για την κάλυψη της επίθεσης σε κινηματογράφο στην πόλη Ορόρα του Κολοράντο.

*Η εφημερίδα «Sun Sentinel» του Φορτ Λοντερντέιλ της Φλόριντα κέρδισε το βραβείο Κοινωνικού Έργου για την έρευνά της σχετικά με τη δράση εκτός υπηρεσίας αστυνομικών που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή των πολιτών.

*Το βραβείο Πεζογραφίας κέρδισε το μυθιστόρημα για τη Βόρεια Κορέα του Άνταμ Τζόνσον, ο οποίος επί τρία χρόνια έκανε έρευνα για το βιβλίο του. Διηγείται την ιστορία ενός ήρωα του στρατού, ο οποίος πέφτει σε δυσμένεια.

*Το βραβείο Θεατρικού Έργου δόθηκε στο «Disgraced» του Αγιάντ Αχτάρ, το βραβείο ποίησης στο «Stag's Leap» της Σάρον Ολντς και το βραβείο Μουσικής στο έργο της Κάρολιν Σο «Partita for 8 Voices».

*Τέλος το βραβείο Βιογραφίας δόθηκε στο έργο του Τομ Ρέις The Black Count: Glory, Revolution, Betrayal, and the Real Count of Monte Cristo.

 

ΠΗΓΗ: https://www.newsbomb.gr/

Επιστολή του Ρόαλντ Νταλ

 για τον ρόλο των παιδικών βιβλίων

 

Μία χειρόγραφη επιστολή του Ρόαλντ Νταλ προς μια αναγνώστριά του, γραμμένη το 1989,  έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αναδεικνύει την αποφασιστικότητά του να βοηθήσει στην καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας στα παιδιά.

Μεταξύ άλλων, ο Νταλ έγραφε:

«Ποτέ μην προστατεύεις τα παιδιά από τον κόσμο. Κατά βάση το «περιεχόμενο» οποιουδήποτε παιδικού βιβλίου δεν έχει κανένα άλλο νόημα, παρά να ενθουσιάζει το παιδί-και έτσι το μαθαίνει ή το παρασύρει να του «αρέσουν» τα βιβλία και να γίνει τακτικός αναγνώστης- κάτι που είναι ζωτικής σημασίας, αν θέλουμε το παιδί να πετύχει οτιδήποτε αργότερα στη ζωή του. Το παιδί που διαβάζει βιβλία, θα ξεπερνά πάντα στο μέλλον το παιδί που δε διαβάζει. Υπάρχουν λιγοστά μηνύματα στα βιβλία μου. Τα βιβλία μου γράφονται μόνο για να κάνουν τα παιδιά φιλαναγνώστες…»

Ρόαλντ Νταλ : Γεννημένος το 1916 στο Ηνωμένο Βασίλειο, έζησε μια ζωή πολυκύμαντη κι άφησε πίσω του ένα αξιοζήλευτο λογοτεχνικό έργο. Τριάντα ένα χρόνια μετά το θάνατό του (1990), θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας. Μια πρόσφατη έρευνα του αμερικανικού περιοδικού «School Library Journal» κατατάσσει τη Ματίλντα (Ψυχογιός, μτφ. Κώστια Κωντολέων) στην τριακοστή θέση ανάμεσα στα σπουδαιότερα παιδικά μυθιστορήματα, ενώ τρία ακόμη βιβλία του, ο ΜΦΓ, οι Μάγισσες και ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας (Ψυχογιός, μτφ. Βούλα Μάστορη, Κώστια Κωντολέων και Τζένια Καββαδία αντίστοιχα), συμπεριλαμβάνονται στα 100 καλύτερα όλων των εποχών.

ΠΗΓΗ: https://diastixo.gr/